2
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
48
Okunma
ve atarsın kendi ellerinle imzayı,
ya da parmak basarsın kendi çizdiğin haritaya,
gözlerin kapalı,
sorgulamadan,
şuursuzcasına,
bilinçsizcesine,
ve aptalcasına…
bir kararı imzalıyorsun sessizce,
dudakların suskun,
kalbin tutsak,
kendini bağlayan zincirler birer birer örülürken.
insan öldürür kendini,
yavaş yavaş,
imzaladığı fermanın gölgesinden,
habersiz,
sessiz bir teslimiyetle.
yaftası asılır boynuna,
ya kör diye,
ya boyun eğen diye...
ama uyanış,
küle dönüşüp yeniden doğmak gibi,
geç kalınmadan…
sen de çiziyor musun kendi yazgını?
aç gözlerini aç,
kulak ver gerçeklere…
uyan artık,
uyan ve çöz ellerini
çöz ve kurtul o görünmez zincirlerden
özgürlük yeniden başlasın diye.
*
Mehmet Demir
26624
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz