Bu sana yazdığım son şiir, gönül;
Darılma kendine, salıver gitsin.
Dikeni sev gayrı, yansın kuru gül;
Kaderin neşesi kedere çatsın.

​Hiç görülmemiş ki ölümsüz insan,
Boş yere can sıkma, dünya bir yalan.
Çığırdan çık durma, oynasın ziyan;
Yaralar şifayla bir göbek atsın!

​Kafada susmayan bomboş bir hesap,
İmtihan doğmuşum, saklıdır cevap.
Karnemde yazacak kırık bir sevap;
Senin olmayan yük sana ne katsın?

​Gam yurduna artık bayrak dikilsin,
Rengi beyaz olsun, barış ekilsin.
Tatlı suya ulaş, deniz çekilsin;
Çölün sıcağına gemiler yatsın.

​Alayınla çatlat sabır taşını,
Gülerken ağlama, çatma kaşını.
Hep sen mi üzgünsün? Kaldır başını!
Can yakan düşünce yerlere batsın.

​Çerî’m; bu gönüle gel de laf anlat,
Duygusu çürümüş, huzuru bayat.
Her şey Ona ait, bizim mi hayat?
Aldanan şimdilik yalanı tatsın.

Furkan AYDOĞAN(ÇERİ)