Meçhul bir limana yolculuk bugün
Güneş mi doğacak, yoksa hep mi karanlık
Sol yanımda bilinmez bir yığın ayak sesi.

Eyvah!
Soldan mı gelecek, o bir ömür beklenen.

Yoksa sağımda mı açacak sabahın ilk ışığı
Terazisi kurulmuş suskun bir meydanda
Bekliyorum. İçimde vakti gelmemiş hesaplar.

Bir ömür döküldü avuçlarımdan,
Kimi gül kokusu, kimi duman.
Şimdi ardımda bıraktığım izlere bakıyorum
Hangisi suya yazıldı, hangisi taşa.

Yaklaşıyor vakti gizlenmiş adımlar,
Her biri içimde ayrı bir kaygı.
Bilmem hangi taraftan gelecek
Yüzüm feraha mı erecek,
Yoksa hicabın karasına mı.

Ne çok eksik bıraktım, ardımda
Ne çok, tam sandım yarımken.
Bir kandilin titrek ışığında
Kendi geceme eğilip soruyorum:
Hangi sessizlik daha derin.

Ve son perde aralandığında,
Ne gölgem saklayacak beni ne sözlerim.
Bir ömür taşıdığım kalbimle duracağım;
Bilmem, soldan mı gelecek son sessizlik,
Yoksa sağımda mı açacak cennetin gülleri…