1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
36
Okunma
Umut kapı eşiğinde bekler
Suskun şehirlerin sessizliğine.
Bir lokma ekmek, bir tutam sevda
Karıştı insanların bekleyişine.
Kimi yatırır gözlerini karanlığa
Bekler aydınlığını sabahların
Açılır avuçlar aralanır dudaklar
Dualar karışır usulca umutlara
Rüzgâr savurur yapraklarını
Hatıralar düşer gönül kıyısına.
Bir çocuk gülüşü yeter bazen,
Tutunmaya hayatın tellerine
Sabır beklemenin adıdır bazen
Bazen de özlemin en derini.
Ve gün gelir, açılır tüm kapılar,
Umut yürür bekleyişine insanın.
Yiğit Metin Sevindik
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz