0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
12
Okunma
Kendime rastladım tenha bir çıkmazda
Üşüyordu benden kalan tarafım.
Bir sandalye çektim karşıma sessizce,
Oturduk uzun uzun, ama konuşmadık.
Meğer bütün yollar içime çıkarmış,
Kapılar hep aynı yalnızlığa açılmış.
Ben gittikçe çoğalmışım içimde,
her vedada dışımda ki hayata.
biraz daha tanımışım kendimi
biraz daha yalnız kalmışım kendimle.
Yiğit Metin Sevindik
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
