"Yâ Rab"

Gönül bağım kurur, sen vermesen su,
Senden gayrı yoktur canın arzusu.
Cihana sığmayan rahmet kokusu,
Dolar yüreğime, sen varsın diye.

Aşkının nârıyla yansın bu özüm,
Senden başkasını görmesin gözüm.
Secdede dökülen her damla sözüm,
Ulaşır göklere, sen varsın diye.

Ney gibi inlerim, Duâ larım sana,
Deryada katreymiş, bakmıyorum cana.
Bu fani dünyada ne kalır bana?
Bakarım her yere, sen varsın diye...

Karanlık geceme nur gibi doğan,
Rahmetiyle bütün dertleri boğan,
Sensin bu kalbime sevgiyi yayan,
Senden başkasına eğdirme beni.

Yarattın alemi, ey ulu Sultan,
Her zerre zikreder, can bulur her can.
Aşkının ateşi canımda volkan,
Gaflet uykusunda boğdurma beni.

Dünyanın malı mülkü hep burada kalır,
Senden gelen tecelli ruhu benden alır.
Sana dönen gönüller huzuru bulur,
Kapından uzağa savurma beni.

Sırat-ı müstakimdir yolların hası,
Aşkınla temizlenir kalplerin pası.
Ey bütün dertlilerin tek sevdası,
Sonsuz rahmetinden mahrum etme beni...

Ufuk Güney