Zerrin kadeh tutsan ne çıkar, sâkî ecel olduktan sonra,
Sultan doğsan ne gam, mülkün bir kefen olduktan sonra.
Cihân bir değirmendir ki, öğütür şâh ile gedâyı bir,
Varlık dediğin bir nefestir, haps-i beden olduktan sonra.
​“Eksiğim” de, zira noksanlık insanın tek mirâsı,
Külhanbeyi edâsıyla geçme, toprak mesken olduktan sonra.
Darağacı kurma dünyaya, ne asıl ne de asılsın,
Sevgi solan bir güldür, gönül diken olduktan sonra.
​Dün hakan olanın bugün başı taştan yastıktadır,
Yarın senindir ey gafil, bugün benim sıram olduktan sonra.
Varlıktan yokluğa düşmek, feleğin kadim oyunudur,
Girdâba kapılır her gemi, deryâ nihan olduktan sonra.
​İnsanız; ne nûr-ı mutlak, ne de zifiri karanlığız,
Muhtacız bir nebze aşka, fâni yalan olduktan sonra.
Sulta babadan kalsa ne, devlet ikballe gelse ne?
Her şey boştur ey gönül, "Hû" diyen can olduktan sonra.