Bir zamanlar ellerini tuttuğumda,
Bakışlarında kaybolur, nefesinde huzur bulurdum.
Dudaklarından dökülen her cümle,
Beni sana bağlamaya yeterdi...

Hatırlıyor musun o son geceyi?
Gözlerimizde yılların yorgun birikintisi,
Ellerimiz bir türlü kavuşamadı o boşlukta.
Ben sana dokunmak isterken,
Gururumuz aramıza aşılmaz duvarlar ördü.
Sen bana doğru bir adım atarken,
Kalbim çığlık çığlığa adını haykırıyordu;
Ama dudaklarım mühürlüydü, susuyordum...
Ve biz, o derin sessizlikte birbirimizi kaybettik.

Gözlerin hâlâ en kuytu sığınağım...
Bazen bir rüyada, bazen kalabalık bir sokakta,
Ansızın karşıma çıkacakmışsın gibi bir his.
Her seferinde içimde bir şeyler kırılıyor,
Ve o cam kırıklarını toplamak için
Ne bir yol kalmış artık, ne de zaman...
Sadece sana söyleyemediğim yarım cümleler,
İçime gömdüğüm özlemler ve birikmiş pişmanlıklar;
Sessiz bir nehir gibi akıyorlar içimde,
Derinden ama her adımda hissedilen bir sızıyla.

Bazen düşünüyorum da;
Eğer gurur o gece araya girmeseydi,
Ellerimiz hiç ayrılır mıydı?
Belki kalplerimiz bugün birbirine daha yakın olurdu.
Şimdi daha iyi anlıyorum;
Aslında güçlü olan sendin, ben değil...
Benim sessizliğim, içimde kopan bir fırtına olsa da,
Sana ulaşamayan bir nehir gibi boşuna akıp gidiyor.

Özlem, bir gölge gibi çöküyor üzerime;
Öyle ağır, öyle dilsiz ki...
Hatırladıkça her gülüşünü, her bakışını,
Gözlerim istemsizce doluyor.
Gurur, pişmanlık ve zaman;
Birbirine karışmış, biri diğerini boğuyor.
Ve ben hâlâ oradayım;
Yaşanamayan anların tam ortasında,
Sana söyleyemediğim her şeyin ağırlığıyla...

Belki bir gün her şey geçer,
Bir gün gülümseyerek hatırlarız bu yangını.
Belki de hiçbir zaman...
Belki de bir başkasının gölgesinde solarız.
Ama bil ki;
Her kırık parçamda, her sessiz nefesimde
Seninle geçen o anların derin izi var.
Sahip olamadığım ama asla unutamadığım
O duyguların esiriyim artık.

Ve işte gururum...
Pişmanlığın kıyısında, öylece duruyor;
Özlemle yoğrulmuş, kırılmış ama hâlâ dimdik.
Seninle geçen her anın sessiz tanığı bu gurur...
Ve ben o anın içinde,
Seni bir kez daha sevmekten,
Yine de vazgeçemiyorum.

SİLEZYA