~ Canımın Ötesi...

Hüznümün zarif nağmesi...
Uzak düştük Sen’inle bir dünya ötesi...
Bugün günlerden bir Pazartesi...
Ve gözlerimde yine yokluğunun adresi...
Yokluğun ki yoksunluğum, yoksulluğum...
Kırk yıl geçse dinmeyecek susuzluğum...


Ah hasretim...
Göğsümün kor ateşi...
Yüreğimin Ağrı’yan köşesi...
Nefesimin kesik sesi...
Sen’sin solup kuruduğum, sanadır susuzluğum... Pembe gülüşlü bir gül iken
Gri bir küle dönüp uğrunda savrulduğum...
Sana varmayan tüm yollar diken
Sana çıkan her yol huzurum...

Ah umudum...
Sana koşmak için yokuşları
yok oluşlarımla doldurdum...
Sana doymamak için acımı
yorulmuşluklarımla yoğurdum...
Bin avuç keder mayası kattım yaşamımın tutunamayan boşluğuna...
Merhem bulamadım savrulmuşluğuma...
Derin ve korkunç bir sabırla sardım
fakat dokunmadım yaramın kuruyan kabuğuna...

Ah ziyan olmuşluğum…
Sensizliğimdir kaybolmuşluğum…
Kendimi unutmuşluğum
“Sen” olmuşluğum…
Gülümserken acıdan sarhoşluğum…
Sen yoksan, ben yalnızca sararan
bir boşluğum…


Ayşe’n...🥀