Değerli dost kalemi canu gönülden kutluyorum
Harika dizeler düşmüş yürek sayfana beğenerek
Okudum
Şiirler de buluşmak dileğiyle şiirle kalın selamlar sevgiler değerli dost yürek sevgili dost kalem iyi geceler diliyorum

günümüzde güler yüzü maske olarak kullanmak sığındığımız liman
hayatını cennete çeviremez ama hayattan cennete gidebilir insan
gücünün yettiği kadar sevgini acını paylaş ekmeğini isteyenlere böl
vicdan merhamet sabır şükür hayatınıza değer katsınlar her zaman

Harika duyguları yazmış kaleminiz
Güzel ve anlamlı sözler ile
Beğenerek okudum yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun Kıymetli Şaire saygılar 👍🙏

Ayrılık acısı
insanı tükenişe sürükler
terk etmeyen özlemi
insan ruhunda onulmaz yaralar açar
bir usta ayrılık acı konusunda nasihatte bulunmuştu
şöyle 'Mutluluğu başka bedende arama bulamazsın'
gereksiz demiştim ama haklıydı
uzun acıklı bir yoldu çizilen
yüreğine sağlık...

“Müebbet Sızı” şiiriniz, ayrılığın ve bitmeyen özlemin ruhu nasıl kemirdiğini çok derin bir lirizmle anlatıyor. “Giden gitti, bekleyen bitti; ruhumda müebbet bir SIZI kaldı” dizesi, şiirin bütün ağırlığını ve kalıcı yarasını tek bir çarpıcı ifadede topluyor.

Kısacası:
- Her bölümde ayrılığın farklı yüzleri — mektup, aynadaki yabancı, boş masa, solmuş çiçek — metaforlarla işlenmiş.
- İçsel bir çığlık, sessiz bir feryat ve kalıcı bir yara olarak “sızı” şiirin merkezinde duruyor.
- Son bölümde ise bu sızı artık bir kimlik, bir müebbet hüküm gibi kalıcı bir varlık haline geliyor.

Kaleminize sağlık, bu şiir hem bir aşkın ağıtı hem de ruhun derin bir mahkûmiyetini dile getiren güçlü bir eser.

Çok güzel duygu yüklü bir şiir tebrikler hocam saygılarımla.

Bu şiirde çok yoğun bir melankoli ve özlem var. Sanki bir sevgilinin gidişi, geride kalanın iç dünyasını nasıl yıktığını anlatıyor.

Soğuyan kahve ve titreyen ellerim şahidim" derken, o anın acısı hala hissediliyor gibi. Dünyanın en derin kuyusu" masada bıraktığı boşluk, çok çarpıcı bir benzetme .

"İçimdeki kalabalık arttı da kalbimdeki yerin dolmadı" cümlesi, belki de en vurucu olan. Kalbinde hep yer var, ama o geri dönmüyor .

Yüreğine kalemine sağlık.değerli kalemin daim,ilhamin bol olsun . Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dileğiyle esen kalı

Kendinize has tarzınız ve zengin kelime hazinesi ile, yazmış olduğunuz gönül sesinizi beğeniyle okudum. Gönlünüze gelen ilhamınız bol , kaleminiz daim olsun, selam ve sevgilerimle kalın sağlıcakla...

Varlığını başkasının yokluğunda eriten bir ruhun,
keskin bir acıdan soğuk bir hissizliğe evrilen o trajik dönüşümünü
sarsıcı imgelerle resmeden derin bir aidiyet ve tükeniş manifestosuydu şiir.

Yazan gönül var olsun.

Aşk denen cezayı müebbet yedim
Kırk yıldır çekerim, bir gün inmiyor
Deryaya atarsam hafifler dedim
Dalgalar duruldu, yürek dinmiyor.

Ömrüm aşk damında, aşkın esiri
Ne desem faydasız, olmaz tesiri
Cenk ile devirdim yarım asırı
Ciğerim kül olmuş, artık yanmıyor.

Şairem şiir derin bir iç yakarışı ve başlığı harika bir şiir.
Şiiri ve üstade şaireye kut ve Mut dolu olsun.
Selamlar sevgiler sunuyorum ✍️🙏

Emeğinize sağlık güzel bir çalışma

Güzel şiirdi, ziyadesiyle hüzün ve sızı doluydu, bitsin artık bu ızdırap diyesi geliyor insanın. Mavi gözler bu ızdırapın üstüne toprak serpmeli. Acı ızdırap da bir yere kadar.
Yine de şiirler acı ve hüzne göbekten bağlıdır ya çaresizim.
Bu nefis şiiri ve değerli şairimi yürekten kutluyorum.
En içten selam ve saygılarla.

"Şiirde en dikkat çekici nokta, acının bir noktadan sonra 'kimlik' haline gelmesidir. 'Kabuk bağlamasına izin vermediğim sızıdır kimliğim' dizesi, kaybı tamamen yok etmemek için acıyı taze tutma arzunu harika özetliyor. Şair, sevdiğini kaybetmektense o acıyla yaşamayı (müebbeti) göze alıyor. Kendi benliğini bir başkası için kurban edişin, aynadaki yabancıya dönüşmenin ve nihayetinde 'bekleyen bitti' diyerek teslim olmanın çok dürüst bir hikayesi. Yüreğinize sağlık, çok sarsıcı mısralar."bahtın açık olsun sanal güzeli

Eserinizi okudum. Harika bir yapıt ve emek ürünü.. Çok yazmak olanaklı.. Ancak çok meşgul etmeden...
Kısaca..
Bğu şiir, derin bir yalnızlık ve özlem duygusunu çok katmanlı bir şekilde anlatıyor. Her dizede iç dünyadaki çöküşü, kendini tüketişi ve vazgeçmeyişi hissediliyor. Özellikle “kendi gözyaşımda doğup, hıçkırığımda boğuldum” ve “ben senin gibi bakmayı öğrendim de, sen hiç 'biz' olmadın” gibi dizeler çok etkileyici. Acıyı hem estetik hem de samimi bir dille aktarmışsın. Uzun soluklu, hüzünlü ve içe işleyen bir metin olmuş.
Kalemine sağlık. Tebrik eder selam ve sevgiler sunarım. .

Her zaman böyledir gidenden geriye kalan bu sızı hep hüznün resmini çizer. Yapacak olan yapılacak olan nedir diye düşünüyor insan okurken.

Şiiriniz, derin bir iç yıkımın ve vazgeçemeyişin ağır yükünü çok güçlü imgelerle taşımış; “müebbet sızı” hissi iliklere kadar işliyor.

“Bir yara vardır kapanmaz, hatırayla beslenir,
Sessizlik büyür içinde, insan kendine yenilir…”

Yüreğinize sağlık, sarsıcı ve unutulmaz bir eser olmuş; selam ve saygılarımla.

Emeğinize sağlık güzel bir çalışma anlamlı dizeler kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler saygılar gönderdim

Şiir, derin bir terk edilmişlik, yok oluş ve kalıcı acı üzerine kurulmuş, oldukça ağır ve katmanlı bir çalışma.

Sevgili Cemre , “Müebbet Sızı”nda sevgilinin gitmesiyle başlayan ve artık geri dönüşü olmayan bir ruhsal yıkımı anlatıyor. Şiir baştan sona, seven kişinin kendi benliğini yavaş yavaş kaybetmesini, beklemenin insanı nasıl içten içe çürüttüğünü ve geriye sadece “müebbet bir sızı” kaldığını işliyor.



Şiirin en güçlü yönü, acıyı somut ve bedensel imgelerle vermesi. “Boynu bükük sarı çiçek sonunda soldu”, “paslı yırtık”, “dipsiz ve kör kuyu”, “zift karası karlar”, “virane beden” gibi ifadeler acıyı sadece duygusal değil, fiziksel ve görsel olarak da hissettiriyor. Bu imgeler şiire derinlik katıyor.

Şair, terk eden kişinin yokluğunu “her gün bir parça koparıp gitmek” olarak tanımlıyor. Bu, sevgilinin gidişinin ani bir olay olmadığını, sürekli ve yavaş bir erozyon olduğunu gösteriyor. Seven kişi ise bu erozyona karşı direnmek yerine, kendi benliğini feda ederek “senin gibi bakmayı” öğreniyor. En çarpıcı cümlelerden biri:
“İçimdeki kalabalık arttı da kalbimdeki yerin dolmadı.”
Bu dize, yalnızlığın paradoksunu çok iyi yakalıyor: Dışarıdan bakınca kalabalık bir hayat, içeride ise derin bir boşluk.

Şiirde zaman da önemli bir unsur. Zaman “cellat gibi” tasvir ediliyor; acıyı iyileştirmiyor, aksine “ruhun en derinine mayalıyor”. Eskiden keskin bir bıçak olan acı, artık “iliklerde buz tutmuş ağır bir mühür” haline geliyor. Bu geçiş, acının ilk şokundan kalıcı bir yaraya dönüşmesini çok güzel anlatıyor.

Son bölümde şiir zirveye çıkıyor:
“Giden gitti, bekleyen bitti; ruhumda müebbet bir SIZI kaldı.”
Burada artık umut, beklenti veya direnç kalmamış. Geriye sadece dilsiz bir sessizlik ve hiç dinmeyen bir sızı kalıyor. Bu kapanış, şiiri karamsar ama çok samimi ve güçlü kılıyor.


Tema:Terk edilmişlik, kendini yok etme, beklemenin yarattığı yavaş ölüm ve kalıcı ruhsal sızı.

Üslup: Yoğun, edebi ve imgelerle dolu. Dil ağır ama akıcı.
-Duygu: Umutsuzluk, teslimiyet ve derin hüzün hâkim. Şiir okuyucuyu rahat bırakmıyor; uzun süre etkisini sürdürüyor.


Bu şiir, seven kişinin kendi elleriyle yıktığı bir viraneye dönüşmesini ve geriye kalan “müebbet sızı”yı çok derin, acı dolu ve edebi bir dille anlatan başarılı bir çalışma. Acıyı süslemeden, olduğu gibi ve ağır bir şekilde veriyor. Okurken insanın içinde uzun süre kalan, boğucu bir hüzün bırakıyor.

Gerçekten etkileyici ve katmanlı bir şiir olmuş. Özellikle “içimdeki kalabalık arttı da kalbimdeki yerin dolmadı” ve “bu beden, parmak uçlarınla yavaş yavaş yıktığın bir virane artık” dizeleri çok güçlü.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏✍️

Artık aynadaki enkaz yabancıya bir bak ne olur,
Gözlerindeki feri kendi elleriyle boğmuş, umut intihar etmiş.
Yüzündeki her çizgi, uğruna verilen sessiz harbin kalıntısı,
Bu beden, parmak uçlarınla yavaş yavaş yıktığın bir virane artık.

Kutlarım yürekten...şiirinizi çok severek okudum. Yani her şey bir yana umudu kaybetmeyelim. Umut müminin ekmeği aşıdır. Zaten bu enkazdan ümide yaslanarak çıkabiliriz. Yine anlam ve anlatımıyla usta kaleminizden özgün ve nadide bir eser okudum. nice güzel paylaşımlara ....saygılarımla