21
Yorum
32
Beğeni
5,0
Puan
280
Okunma

Zemheri ayazında asılı kaldı soluğum
Karanlık sokaklara emanet ettim her bir adımı
Bir kentin kızıllığında kaybolurken benliğim
Yüreğimi yakan közlerin külünü topladım bugün.
İsmini gizli bir mühür gibi vurdum içime
Eski bir sitemin son cümlesinde titrer ellerim
Sükûtun içine gömdüğüm o derin sancıyla
Boyun büküşün en ağır halini giyindim yeniden.
Sözlerin hükmü kalmadı artık bu saltanatta
Zihnim firari, ruhum darmadağın bir serzeniş
Saklı tuttuğun her ne varsa bende mühürlüyken
Virane halimin hesabını zamana bıraktım.
Vakar dedikleri, acıyı dilsiz taşımaktı hani?
Bırakmak değil, gidememenin gölgesinde kalmak
Şimdi o sitemkâr mısraların arasından geçiyorum
Hissiyatımı en sessiz limanlara uğurlayarak.
Gökten inen damlalar altında umutlar solarken
Kışın ortasında bir başıma bekledim güneşi
Merhametinden sual olunmaz bir sevdanın
Hasret kokan yollarında yürüdüm, dermanım yorgun.
Veda gölgeleri sarmışken her bir yanımı
Derledim mısralardan geriye kalan kırgınlıkları
Dondurucu bir ayazın koynunda üşürken anılar
Kendi sinemde kurdum o kimsesiz sofraları.
Ey ömrüme boranları getiren yolcu
Zemheriyi bir örtü gibi üzerime seren soğukluk,
Zihnimin peşi sıra sürüklendiğin o boşlukta
Keder niyetine içtim her bir veda kadehini.
Kalıcı olan ne kaldı ki şu fani dünyada?
Ardından koştuğumuz düşler bile sahte
Ruhum sana en saf haliyle mülktü oysa
Şimdi bir yabancı gibi bakıyorum bu mülke.
İncitmenin bedeli, kendi içinde kavrulmakmış
Geç anladım bu adaletin şaşmaz terazisini
Nefesinden dökülen her sessiz yakarış
Yoluma ışık değil, karanlık bir iz bıraktı.
Şimdi ayrılık vaktinin o keskin kokusu sinmiş üstüme
Hangi mevsime sığınsam, ucu isli bir kağıt kalır
Kışın zehriyle kavrulurken bu dertli ruhum
Kendi sessizliğimde kurdum en büyük mahkemeyi.
Hiçbir kopuşun rengi böyle koyu olmamıştı
Gözlerimde fer, yüreğimde mecal kalmadı,
Kendi diyarımın kızıllığına gömdüm tüm yarınları
Dünyanın debdebesini bir kenara itip gidiyorum.
Sana dair ne varsa, kalbimin en kuytusunda
Saklı tuttuğum o eski hikâyenin sonu bu
İnandığım tek hakikatle baş başa kaldım sonunda
Canı yanmış bir ruhun en ağır susuşuyla...
Cemre yaman
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.