utandırma şiiri
çok zaman önceydi
ve bir akşam üzeriydi
mevsim finali oynuyordu
benzi soluyordu düşlerimin
istemeye istemeye
hazin bir sonbahara merhaba der gibiydi

"haziranda ölmek zor demişti" şair
peki ya eylülde sevmek
eylülde geleceğim deyip te gelmemek
hani aşkımızın kıvılcımlarıyla
şehirler yanardı
can çekişirdi çöller
bir ürperti yayılırdı
su gibi akan zamana

derme çatma bir aşk değil bizimkisi
tanrısal bir sevgi belki
belki de efsaneleri kıskandıran bir özlem
sensizlik kalbimde siyah korku gibi
adı bilinmez bir sancı
takvim yapraklarını koparmıyorum artık
zamanı durdurmak istercesine

umuda kelepçe vurulmaz
eyüb’ü kıskandıran sabrımdan anladım
şiirlerimi gün batımlarına
kederime kalbime yazıyorum
her sabah çıkar gelirsin diye
yüzüm sana dönük
şiirlerimi sana adıyorum
ne olur gel artık, kırma kalbimi
utandırma şiiri...

21 Ağustos 2024