0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
499
Okunma
Özü çoktan göç etmiş özsüz sözler dilinde,
Tanıyan İllallah der yaşadığı ilinde,
Kerameti kendinden bilip tutup elinde,
Ölse de bırakmayan ne insanlar gördüm ben!
Dedikleri çelişir yaşam tarzıdır riya,
Günden güne karaya dönmüş yüzünde ziya,
Zırcahildir halbu ki ekabîr olmuş güyâ,
Küfrü tövbe bozduran ne insanlar gördüm ben!
Hep hinlik peşindedir dönmeye gör arkanı,
Sen kırmızı bilirsin meğer katrandır kanı,
Tıpkısının aynısı kendi gibidir yanı,
Emdiği süte düşman ne insanlar gördüm ben!
Çıkarı varsa senden sözlerinden incinmez,
Merkep sanar herkesi biner sırtından inmez,
Bencillikte zirvedir ‘hep bana’ aşkı dinmez,
Beyni burnundan akan ne insanlar gördüm ben!
5.0
100% (6)
