Bahar geldi yine, doğa canlandı,
Etrafı sarıyor, kır çiçekleri.
Sen yokken onlarla, dünyam şenlendi,
Teselli veriyor, kır çiçekleri.

Karlar eriyince, coşmuş şelale,
Papatya, gelincik, menekşe, lale,
Sümbüller, mineler, gelerek dile;
Hep seni soruyor, kır çiçekleri.

Kim yapacak yine, cilve ile naz?
Seviyor, sevmiyor, koparmadık az,
Gönül koymadılar, hâlâ o beyaz;
Elleri arıyor, kır çiçekleri.

Aşkta mesafenin, yoktur önemi,
Meltemler estikçe, açar sinemi,
Yüz üstü uzandım, öpüp tenimi;
Kokundan sürüyor, kır çiçekleri.

Güleç yüzün ile, her şey güzeldi,
Görmeyince seni, hepsi üzüldü,
Kimi boyun büktü, kimi büzüldü;
Yad edip duruyor, kır çiçekleri.

Umut var oldukça, diner acılar,
Bülbüller ismini, şakır, heceler,
Seninle bir olup, bazı geceler;
Rüyama giriyor, kır çiçekleri.

Aşkın çırasını, gel yakmak için,
Ahu gözlerine, yâr bakmak için,
Sarı saçlarına, taç takmak için;
Şairin deriyor, kır çiçekleri.

28.03.2021
Muhittin Alaca