Kalbimiz aynı sancının acısını çekiyor,
Dağ gibiydik,bir ayrılık gelip büktü belimizi.
İnsaf et yaşayamadığımız çok şey var
Bir yangının ortasında kaldı hayallerimiz.

Sen bahara giyinirdin yetim gibi kalırdı kırlar
Bir gülüşün vardı yüreğimin akarsularına damlardı
Ben seni ilk defa giderken mağrur gördüm
Insaf et.
Savaşa tekmil duruyor hasret rüzgarları

Bana kanadı kırık kuşların yüreğini emanet etme
Ben de korkuyorum...
Daha yeni sahipsiz bir "vedayı" koynuma soktun
İnsaf et,gecenin parmakları tetiğin üzerinde.

Sen de seviyorsun,inkara durup mevzilenme sevdama
Dili geçmiş bir zamanın hikayesi olmamalı adımız
İnsaf Et
Gözlerimi bir an bile gözlerinden ayıramazken
Ayrılık adı altında hudut çizme bana.


Keklik sürüsü uçuyor yüreğimin bozkırlarında
Sana ötüyor kalbimin kasıkları
Insaf et
Duysan belki ölmeyeceğim,yarına bir umudum kalır
Sana dair,bana dair
Dağlarda ezilen çiçeklere dair....