ben sevmek için gelmiş idim dünyaya
türlü türlü dünyalar mı varımış
baharda açılan binbir çeşit çiçekler
meğer yüreğimde kuruyan bir dalımış

ağlamaktan görmez olan gözlerim
lale sümbül gül arayan ellerim
değersizdir tüm ettiğim sözlerim
hayat dikenden ibaret bir yolumuş

gönül düşürdüm nice nice güzele
geçip giden gün bir daha geçmiyor ele
temiz umutlarımı kaptırdım bulanık sele
sevgi arayana bu dünya bir zindanımış

Yaradana sığındım silkindim birden
dedim sevgi bulur elbet böyle çok seven
lakin unutmuşum şunu ezelden
sevginin mükafatı intizarımış

ben sevmeyi sevdim maddeyi değil
kalpte kökleneni söyler ağız dil
sevilmeyen insan oluyor zelil
sevgi sineyi kavuran bir harımış

saygıdan sevgiden nasipsiz kaldım
ağladım sızladım dert ile doldum
bir gelincik idim sarardım soldum
sevgi tutulmayan kızgın korumuş

artık ölüm gelsin de merhaba desin
sonsuzluğun ağzı derdimi yutsun
insan değil Allah beni bağrına bassın
bu garip kuluna Allah yarımış

Gülhan Çeliktaş