pencerenin buğusuna üşüme yazmış parmakları
eldiveni bir tek saçlarımı okşarken kullanıyor
demekki..

yamalı sözlerinde hayata tutunmak
bedava bir tek.
ayyuka çıkmak pahalı ne yapsın...

müebbete hüzün giymiş sözlerim
kanlı bu pusuda kanım bozuk çıkmamış.
bir gözüm seni ararken meçhulde
öbürü hala seni aradığına ağlar durur.
yaralıyım tamam uzaklaşırken cennetimden
düşlerim saçılmış ortalığa
uğultulu bir nefes yüklenirken ciğerimden.

üç beş cümleyle ikna edebilir vefasını
sonu noktayla biten duaları var fütursuz.
susuz bırakılmış bilmem ne çiçeği gibi
ölürken karanlıkta...
nabızlarında bir cinayetin ayini atar onun.
çünkü;
pazar pazarında daha ucuz
çarşamba pazarından aldığı yemin..
adıma şöhretlenmiş bir beddua varsa ortalıkta
bir tek ona düşer dilinden amin.

sonra öncesini yaftalar boyun eğmez buyruklara
bir bakmışsın bembeyaz ülküne
kusmuş katran karası hurafeleri.

"altı üstü "sevmiyorum" demek yeterli oysa
tabi  "seviyorum" diyende oysa..."

haram günleri orta yerinden kestiler
doğmuyor doğması gereken ufuklara.
çırılçıplak yalanların keyfini sür sürebildiğince...
-asılmış ayak uçlarından sancılarım
elimde değil kelepçeli hazanlarım.
göç eşiği gamlı bu yolculuğu yükleyip heybeme
ben gidiyorum...
şimdi sen avuçlar sıvazlanmış halde
gül gülebildiğince...

"son gülen iyi güler derler.
can çekiştiğin güne kadar
 iyi günler..."


İsmail Yılmaz