Dedemin titreyen parmakları arasında
Bana gülümserken gördüm.
Ak sakallarını yalayıp esrik çizgiler çekerek tavana doğru
Nâzenin ve şuh bir beyazlıktın yükselen.
Sen,ne gönül çelendin sen...

...

Yüzüme bakmadan
Acıları yaşatarak
Yüreğim sızlasa da
Koşarak git uzatmadan


...

Yoruldum,
......Hayâllerine dokunmak istemiyorum artık gecenin
..........Hep tüller ardına gizlenmiştin zaten,
.............Karmaşıktı sevmelerin
...............Ellerimle paramparça ettim karanlığı bu gece

...

Bir anlık öfke ile kırmış bulundum seni
Çok üzgünüm bağışla elimi geri itme
Sen hiç mi incitmedin hiç mi kırmadın beni
Ne olur affet canım üstüme basıp gitme.


...

içimi ta derinleri
pişmanlıklar
eyvahlar
haykırışlar çığlıklar
kulaklarımda çınlar

...

dur diyeceğimi zannediyorsan sen gibi hayırsıza, çok yanılıyorsun...
bu can ne depremler,ne ayrılıklar gördü..
her giden ciğerimden bir parçamı götürdü..
ve sana kalan sevda kırıntılarını da sen sök al götür bağrımdan...
çekiilr elbet bu miras bıraktığın ızdırap ardından...

...

Zaten kalmak için sebebin de yoktu
Ve sen bana gitmek için gelmiştin
Sadece yüreğimi kanatmak
Bir daha tamir olmayacak hale getirmek
Tamir olunsa da izi kalacak

...

Ne selam ne sabah verdin
Bir eyvallahı çok gördün
Aramadan dönüyorsun

Yar kapımızı açmadan

...

Artık bırak beni demeliyim İzmir’e. Aşkın bak nasıl ben olmaktan alıkoyuyor beni.Güzelliğin gözlerimi kamaştırmıştı ilk bakışta. Sonra o güzelliğini bir türlü soldurmasa da gölgeleyen karanlıklarını, gecelerime çöken kasvetini, yabancılığını gördüm. Her aşığın gibi beni de kendine katmaya, kendinin yapmaya uğraşma İzmir. Senin karanlığında hüzünle sevincin, varlıkla yokluğun çarpıştığı kollarında sıkışıp kalmadan. Güzelliğin solup kaybolmadan artık gitmeliyim. Her aşk gibi buda bitmeli İzmir…

Bulutların baş döndürücü sarhoşluğunda bir başka İzmir düşlemeden. Gündüz göğünde unutulmuş ayın hilâline tutunup gitmeliyim buralardan. Yabancısı olduğum bir şehregitmeliyim.Benim olmayan bir şehirde derin bir nefes almaya gitmeliyim.Sevdiklerimden, beni sıkıştıran, beni borçlu, umutsuz, kimsesiz bırakan sevgileriyle beni kendileri gibi davranmaya zorlayanlardan uzaklara gitmeliyim.Hem kendinden kaçıp, hem kendimi bulmaya gitmeliyim.Nefes aldırmayan İzmir’e sırtımı dönüp, onu göremeyeceğim kadar uzakta derin bir nefes almaya gitmeliyim.Uzun bir yolculuktan dönüp İzmir’e kavuşmanın mutluluk gözyaşlarını İzmir’in yağmuruna karıştıran duygularımı yanıma almadan bir kez daha denemeliyim dönüşsüz yolculukları…


...

Gittin diye seni özleyen gözler,
Veda edişin'mi duyduğum sözler,
... Gitme dedim sana ey badem gözlüm.
... Nasıl kıydın bana sen şirin sözlüm.


...