Günün perçemleri kısaldı, sevgilim. Bulutlar üşüyüp üstlerini örttüler.Her kaçışında dağılan kalbimin odacıklarını topladım.1+1 hüzün değdi tenime; ürperdim.

Ellerine uzanmak için çırpındığım ellerim, yağmurun saçlarını topladı. Çamur, zarar ziyan bir sel ortalığı kasıp kavururken, göz ucuyla bana bakamadığın yaşamın her gününü takvimden silmek istedim. Balçıklarda sıvadığım umut harelerime gözlerimin değdiğini gören akşam, zamanın zamanla seni benden uzaklaştırışına çamaşır suyu döktü. Hayallerim pürüpak oldular. Bir yastıkta kocadık, bir mehveşte şükranla dolduk. Tarot falları seni çıkardı; ensemde boza pişiren ellerini göğsümün her bir santimine ölçüp kuş kanadı yaptım. Dudaklarının izmaritleri kovduğu bir anda, dudaklarımın tadına banılan dudakların bir kaymak, bir bal, bir şerbetli tatlı kıvamında mutluluk oldu: hayal serimimde. Düğümümüzü düğünle yaptık. Ah sevgilim, kurtarma bizi kendinden; sana aşklar biriktirip merhaba tünelleri kazırken içimden ve kelebek uçuşları sessiz bir uçuş olurken bizi kendinden kurtarma. Sevelim.

Sevi ızgaralarında pişen hallenmeler, orman yangınlarına davetiye çıkarmayıp bir tek kalbimizde pişsin. Çünkü seni sevmek, saadeti muntazam bir antrikot yapıp kederi kedilere ciğer olarak vermektir. Kalbim mutlu, kediler mutlu, biz mutlu...
Dilara AKSOY