Evet… artık yeryüzünde yürümek istemiyorum. İstemiyorum çünkü;yeryüzünde attığım her adımda,baktığım her yönde,gördüğüm her manzarada ve duyduğum her sözde kalbimi yakan kıvılcımların varlığını hissetmekten bitap düştüm.Hayatımda değerlerim var benim…
Değersiz olan hayatta değer sahibi olarak yaşamak o kadar zorlaştı ki;artık değersiz olmak mı suç, yoksa değerlere sahip çıkmaya çalışmak mı, değer sahibi olmak mı karıştırır oldum. Her gün öyle manzaralarla karşılaşıyorum ki inadına yapıyorlar sanki. Taa kalbimizin derinliklerini acıtan cinsten faaliyetler sergileyen insanların varlığını bilmek korkutuyor beni. Ve ben başka şeylerden de korkuyorum. Hayata mana veren değerlerimi tek başıma yaşayamayacağımı, bu hususta mutlaka bir can dost a ihtiyacım olacağını anladığımdan bu yana hep bir yarımlık,bir eksiklik hissediyorum.
Arayışlarla geçsin istemiyorum ömrüm. Can dostum dediğimi artık yanımda bulmak, hem kendimi hem de onu yarımlıktan kurtaracak bir birliktelik kurmak istiyorum. Bu birliktelik iki kişiyi tek e indirgemek amacı gütmeyecek. Yarım artı yarım eşittir bir olmamızı sağlayacak. Ama bu eksiklik belirtisi olmayacak bilakis(tam tersine)tamamlayıcı özelliği ile ön planda olacaktır. Dünyadaki en güçlü ekip; ‘can dostum ve ben’ olacağım. Çünkü dünya nın en güçlü ekibi çok iyi anlaşan iki kişiden başkası değildir.


...

Bir vadi düşün,

Mümkünse yeşil olsun,


...

- “Bir defa yükselen bayrak bir daha inmez.”
M. Emin RESULZADE

İthaf: Türk birliğinin öncülerinden

...