Hiç düşündünüz mü, ne kadar değerli olan zamanımızı, aslında hayatımızda hiçbir değeri olmayan bir takım insanlara ve olaylara harcıyoruz?
Bazen günlerimizi başkalarının sözlerini düşünerek geçiriyoruz. Bizi anlamayanları, kıymetimizi bilmeyenleri, kendi hayatlarındaki çelişkilerle yaşayan insanları zihnimizde büyütüyoruz. Oysa onların davranışları değişmezken, bizim enerjimiz ve huzurumuz yavaş yavaş tükeniyor.
İnsan, en çok da değmeyecek şeylere verdiği önem yüzünden yorulur. Çünkü giden o zaman artık geri gelmez. Bir kez olsun harcanan o bir saat, bir daha kazanılamayan bir ömür parçasıdır. Buna rağmen çoğu zaman başkalarının yanlışlarıyla meşgul olur, kendi doğrularımızı ihmal ederiz.
Oysa hayat bizi tüketen insanlara değil, bizi geliştiren uğraşlara yönelttiğinde çok daha güzelleşir. Bir hedefe emek vermek, yeni şeyler öğrenmek, sevdiğimiz müzikleri dinlemek, iyi dostlarla vakit geçirmek, bir kitabın sayfalarında kaybolmak ya da sadece huzurlu bir yürüyüş yapmak bile ruhu onaran şeylerdir.
Değersiz insanların gürültüsü hayatımızda her zaman olacaktır. Fakat önemli olan onların sesini hayatımızın merkezine koyup koymamaktır. Çünkü insan, dikkatini neye verirse biraz da ona dönüşür. Sürekli olumsuzluklarla uğraşan bir zihin çok daha çabuk yorulur, güzelliklere odaklanan bir ruh ise güçlenir.
Hayat, şikayet ederek tüketilecek kadar uzun değildir. Sahip olmadıklarımıza üzülmek yerine elimizdeki nimetleri görmek, bizi daha huzurlu ve daha güçlü kılar. Her şeyin bir vakti ve zamanı vardır. Bazen ulaşamadığımız şeyler, hazır olmadığımız için bize uzak kalır.
Bu yüzden fırsat buldukça kendinize şu soruyu sorun,Ömrünüzü gerçekten neye harcamak istiyorsunuz?
Çünkü hayat, değersiz insanların gölgesinde kaybolacak kadar ucuz değil, umutlara, güzelliklere ve anlamlı izler bırakmaya çalışacak kadar değerlidir.
"Unutmayın bir gün geriye dönüp baktığınızda, keşke daha fazla zamanım olsaydı demeyeceksiniz, keşke sahip olduğum zamanı daha doğru yerlere harcasaydım diyeceksiniz."
*
Mehmet Demir
30525