elli altıncı gün.
günün adı aynı. pazar.
mutfak masasında sigara. o günden sonra ilk.
mutfak başka.

"akıl insanı terk ederse mecnun
insan aklı terk ederse meczup olurmuş"

duman boşlukta kıvrılıp tavana yükselirken, bu cümleyi düşünüyorum.

vakit öldürmek için kullandığım, suç aletinden duydum. burada bir duralım dedim. durdurdum. huyumdur. ekseriyetle düşünmek için dururum.

acaba hangisiyim
mecnun mu meczup mu
?

"ikisi de olamayacak kadar eksik bir insnsın" dedi içimden bir ses.
muhtemelen gaip’di. sanki söylerken insanlığımı eksiltti.

muktedir abi olsa daha naif söylerdi.
mesela "kulak temizleme çubuğu" gibi saçma bir nesneden yola çıkar, öyle bana gelirdi. ancak ondan sonra "delirdi bu çocuk iyice delirdi" der pes ederdi.

çocuk dedimse muktedir abi’ye göre öyle tabi. yaşıtlarım var çoktan torun torba sahibi. o çocukluğumu bilmez gerçi ama beni çocuk bilir. o öyle bilsin siz şöyle,

bendeniz kırk yedi yıllık bir meselenin eseriyim. böyle söyleyince de sanatsal bir çağrışım yaptı. olmadı. neticesiyim. evet bu daha doğru oldu.
ben bir neticeyim. bu kadarı kâfi. kişisel verilerimi korumakla mükellefim.

ulan gaip, bi cümle ettin düşüncemin insicamının içine ettin. kaç gündür susuyordun ne güzel. konuşmak için bugünü mü buldun.

sen de haklısın gerçi elli altı gün olmuş lan. koskoca elli altı. yok özel bir anlamı yok. düz elli altı. istersem özel bir anlamıma getirebilirim ama.
nasıl mı?
şöyle
o pazar 5ti. ertesi 6
ayrıca

5+6=13 bu cuma
1+3=4 bu da çarşamba

gördün mü bir değil, iki değil, tam üç tane buldum.
arayan buluyor hâlâ.

neyse konuyu dağıtmayalım.
neydi?

"akıl insanı terk ederse"

anladığım kadarıyla bu insanın iradesi dışında gelişen bir komplikasyon. yani aklın aklına esiyor "yeter lan! (başka lanlar da diyor olabilir.) s!kt!r olup gidiyor. kalan boş kafatası, gidişinin umurunda olmuyor.

geriye güdüleriyle güdülen bir yaşam formu kalıyor. akılsızlığın kolay anlaşılır hali bu. ikincisi fena. ikincisi akıl alır gibi olmayan.

"insan aklı terk ederse"

insan iradesiyle akılla arasını açacak yani. baktığına, gördüğüne, duyduğuna, olana, olmayana, ölene, yaşayana, soruya, cevaba, aşka, meşke aklıyla bakmayacak.

bakmazken bakmadığının da farkında olacak ama.
olan her şeyin de farkında.
umuru alınmış, dünyada varla yok arası bir varlık. genel izleyici. oturmuş dünyanın kenarına içinden geçenlere bakarken, kâh gülüyor içinden kâh ağlıyor. hep içinden hep sessiz. hep ölü gibi.

bu iki halde kimi görse
akıllı beyinlerimiz. küpeli kulaklarımızdan habersiz bağırır.

deli! deli var deliiii!

aklımız kaçar hemen. bulaşacak diye. beni de insanlıktan çıkaracak diye. aklı başında bahanelerle uzaklaşırız ordan. usul usul koşarak.

aklımızı korumakla da mükellefiz çünkü.

heyhat...
insan bazen kaçamaz. mecnun olur.
kaçamadım.
bazen kaçmak istemez insan. meczup olur.
kaçmadım.

sonuç.
gaip haklı. (o hep haklı zaten şerefsiz.)

ikiside olamayacak kadar eksik bir insanım. tamam. anladım eksiğim ama hâlâ insanım. diyorum. ben. diyorum lan!


aklı olmayan
ben olur mu



kendimden usandım. siz sabredin



.