Ama şan ve şerefime tanık olanların önünde ondan daha fazla söz etmek bana yakışmaz.. XIV. Louis [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

Kanserle Yaşam-l

Kanserle Yaşam-l

Bugün yine ikinci kattaki evimizin önüne kendimi zor attım nefes nefese kalınca ne çok yoruldum bu aralar diye susturdum iç sesimi ki yorulacak birşey de yapmadım aslında. Eve dönerken yaşlı bir amca durdurdu kızım omuzundan ayak ucuna kadar dökülmüş saçların özel bir yere gidiyorsan temizleyiver dedi oysa evden çıkarken tek saç teli bile yoktu. Bu aralar çok bulaşık yıkadım heralde ondandır ellerim hep yara derilerimde döküntü var çocukluğumdan beri aile mirası alerjime atıyorum suçu herşeyi geçtim de birde öksürük yapıştı boğazıma günlerdir Ramazan bir çıksın da hemen doktora gideyim diye kuruyorum kafamda ama o da çıkınca başka bahane bulurum kendime belki de kronik bronşitim var çocukluğumdan beri ondandır bu öksürük diye yine susturuyorum iç sesimi. 24 yaşında bir genç kız için çok fazla diyorum bu kadar problem uykumda düzensiz ama o da kesin babama çektiğimdendir. Eklemlerimde çok ağrıyor bu aralar o da kesin ufak tefek oluşumdandır diyorum, aklıma daha ciddi bir durum olacağı gelmiyor olamaz çünkü ben daha çok küçüğüm...

Ramazan çıktı çok şükür alnımın akıyla orucumu tuttum kendimi attım doktora. Doktor boynumu yokladı kaşları çatıldı "Daha önce hiç doktora gitmedin mi?" diye sordu hayır dedim. Birkaç tahminim var lenflerin de sertlikler var tüberküloz olabilir başka durumlarda olabilir sen en iyisi üniversite hastanesine git özel muayenehanede olacak iş değil senin işin uzun deyip muayeneyi sonlandırıyor.

Bir anda kendimi Özel Demetevler Onkoloji Hastanesinde yatarken buluyorum. Ameliyat olmam gerekiyormuş ciddi birşey yokmuş dört beş santimetrelik bir kesi olacakmış boynumda sonra kalkacakmışım ayağa o kadar basit söylüyorlar ki çocukluğumdan bu yana düdüklü tencere dışında hiçbirşeyden korkmayan ben, korkuyorum... Daha ben evleneceğim anne olacağım bunlar için büyüdüm ama ameliyat için çok küçüğüm...

Ameliyatımı oldum, dedikleri gibi oldu aynen dört beş santimetrelik bir kesi tamam biraz olumsuzluklar yaşadım epeyce sarsıldım annemde çok yoruldu ama çok şükür evime döndüm. İkinci hayatımın ucundan tuttum ve dikişlerim alınacak hayatıma kaldığım yerden devam edeceğim bu ikinci yaşam hediyesini daha iyi değerlendireceğim diye planlar uçuşuyor kafamda...

Annem çok iyi bakıyor bana sanki kırkdokuz kilo değilim de yüzelli kiloluk bir devmişim gibi habire en sevdiğim yemekleri dört kişilik porsiyonlar halinde koyuyor önüme. Bugün dikişlerim alınacak çok heyecanlıyım. Sabah uyandım "Anne dedim bir rüya gördüm çok etkilendim". Annem hemen "Senin rüyaların çıkar ne gördün" diye kaygıyla soruyor. "Rüyamda çok ağır bir ameliyat daha geçirdiğimi gördüm" diyorum. Annem "Aman her rüyada çıkacak diye birşey yok" diye hızla odadan çıkıyor.

Doktor dikişlerimi aldı ama içimde yine de belli belirsiz bir korku var nedenini bilmediğim. Sonra benden uzakta birşeyler konuşuyorlar neyse çok şükür çıkıyoruz artık eve gidiyoruz. Evin yolunda değiliz anne diyorum kimse bana cevap vermiyor. Bir anda hiç bilmediğim bir binanın içinde buluyorum kendimi sanki bir korku filminin içinden geçiyormuşum gibi. Beni sürükledikleri dairenin kapısında genel cerrah yazısını okuyorum gerisini okumaya fırsat bulamadan kelli felli yaşlıca bir adamın karşısında buluyorum kendimi. "Kızım ameliyat olman gerek" diyor. "Ben ameliyat oldum ama" diyorum "O ameliyat değil ki sinek ısırmış seni" diyor. O arada da yarın yatış için hastaneye gelin şu saatte diye kâğıtlar tutuşturuyor annemlerin eline. Hızlıca kaçıyorum oradan ameliyatlı bedenimle ben koşuyorum annem koşuyor babam koşuyor en sonunda annem yakalıyor beni sarılıyor "Bana yalan söylediniz ben çok küçüğüm o yüzden değil mi" diyorum ben çok küçüğüm...

İlk ameliyatımın üzerinden on gün geçti ben yine hastanedeyim. Herkes bana acıyarak bakıyor vah vah daha çok gençsin diyorlar evlimi sin çocuğun var mı diyorlar bekarım deyince oh bari çocuğun yokmuş şükret diyorlar. Şükret ölsen de arkanda çocuk çoluk kalmayacak. Demek ki diyorum ölüm sadece annelere yakışmıyor gerisi ölebilir. Oysa ben hep ardından en çok anne ağlar diye öğrenmiştim meğer öyle değilmiş çocuğu olmayanlar rahatça ölebilirmiş annem ağlar diyorum içimden önemli değilmiş...

Yarın ameliyat olacağım, bana söylemiyorlar ama ağır bir ameliyat olacak onu hissedebiliyorum.. Bugün doğum günüm günlerden Pazar. Hastaneden izinli çıkardılar beni arabayla gidiyoruz eve radyoda "Bu akşam ölürüm" şarkısı çalıyor istemsizce bir damla yaş akıyor gözümden hızlıca siliyorum kimse görmeden. Bir daha belki kutlanamazmış gibi kutluyoruz doğum günümü. Annem saçlarını kestirsek mi biraz diyor "Neden anne ben ölecek miyim?" diye çıkışıyorum. "Hastane ortamında yıkamak zor olur diye söylemiştim boşver" deyip konuyu hızlıca kapatıyor. Gece yarısı kül kedisi gibi bütün hayatımı geride bırakıp hastanenin o soğuk odasına kıvrılıyoruz annemle birlikte.

Bir daha gel diyor annem bir daha kucaklayım. Son kez sarılıyor bana bir daha hiç görmeyecekmiş gibi "Sarı saçlı kızım" diye okşuyor saçlarımı iyi ki kestirmemişiz diye seviyor belime kadar uzanan saçlarımı. O gözlerdeki acı yüreğimi acıtıyor. Ve gidiyorum bir bilinmeze doğru.

Rüyamda denizlerde yüzdüğümü görüyorum. Rüyanın içinde rüya yorumu yapıyorum. Diyorum ki rüyamda deniz görüyorum demek ki ölmemişim uyandığım ilk anda bunu anneme söylemeliyim...

Boynumda çok keskin bir acı var çok susadım ve bağırmak, seslenmek istiyorum sesim çıkmıyor. Yoğun bakımmış burası öyle diyorlar. Uyan artık güzel gözlü ne çok uyudun diyen bir sesle gözlerimi aralıyorum pencereden öyle güzel bir güneş vuruyor ki hem de mart ayındayız... Benim için doğdu bu güneş diyorum. Çünkü ben bugün Allah’ın bana hediye ettiği üçüncü hayatımı kucaklıyorum...





Devam edecek...





Etiketler: sayfam ,

 « Önceki 10 eleştiri   1   2   3   Sonraki 10 eleştiri » 

Billur T. Phelps  | Billur T.Phelps
18 Ekim 2018 Perşembe 19:47:19


İkinci yazıyı görünce, birinciye de geldim. Çok sinsi bir hastalık bu, öyle kolay kolay
kendini belli etmiyor. Ama günümüz de ne kadar zorlu olsa da onunla başa çıkılmayı
öğrendiler şükür.

Tüm kalbimle bir daha kendini göstermemiş olmasını diliyorum.

:)


    [ Cevap yaz ]    

levent taner  | levent taner
18 Ekim 2018 Perşembe 18:43:20


Rabbim dermansız dert vermesin umarım ki

Sayfanın pırıltılı, ışıltılı, cıvıltılı hanımefendisine sağlık, huzur ve bereket dolu bir yaşam dilerim

Gün başarınızı da içten kutlarım

Yüreğinize, emeğinize, kaleminize, kelamınıza bereket

Saygı ve selamlarımla...


    [ Cevap yaz ]    

ahmet şahin  | ahmet şahin
18 Ekim 2018 Perşembe 14:11:43


Hayat cesur insanlarındır...Yaşadıkların karşısında cesaretin çok büyük..Umutların ve duygularında öyle..geçmiş olsun...sağlıklı günler senin ve tüm insanların olsun...


    [ Cevap yaz ]    

beyazmelek  | şebnem can
5 Ekim 2018 Cuma 23:21:37


seni seviyorum..


    [ Cevap yaz ]    

harun yildirim  | harun yildirim
5 Ekim 2018 Cuma 23:20:35


Güzeldi duygu yüklü tebrik ederim


    [ Cevap yaz ]    

AYSE KAVAK  | AYSE  KAVAK
5 Ekim 2018 Cuma 19:02:01


Nasil bir duyguylanakis ettiniz ve anlatiniz ki Rabbimden sifa diliyorum insallah yazinin ismi degildir Rabbim yar yardimciniz olsun sevgimle


    [ Cevap yaz ]    

5 Ekim 2018 Cuma 16:43:09


Yazıyı beğensem bu içerik beğenilir mi? Yorum yazacak oldum ne yazacağım bilemedim. Allah kimsenin sağlığını bozmasın nokta. ..


    [ Cevap yaz ]    

AhmetÇelik  | Ahmet Çelik
5 Ekim 2018 Cuma 13:45:52


İnşallah kurgudur diyorum içimden geldiğince. İnşallah kurgudur. eğer doğruysa da hastalığa postu deldirmeyecek kadar da güçlü iraden olduğuna inanıyorum. Bu bence sendeki azmin ve gayretin eseri. BEN SANA BÜTÜN KALBİMLE HUZURLU, MUTLU, SAĞLIKLI DÖRT BAŞI MAMUR UZUN BİR ÖMÜR DİLİYORUM.


    [ Cevap yaz ]    

Ayşegül AKDAĞ BARUTÇU  | Ayşegül Aktağ
5 Ekim 2018 Cuma 12:04:05


O kadar derinden hissettim ki kurgu olmasını umuyorum. Eğer kurgu değilse acil şifalar diliyorum. Vallahi de gözlerim dolu dolu okudum, zor yutkundum. Rabbim tüm hastalara acil şifalar versin çok zor bir durum.


    [ Cevap yaz ]    

5 Ekim 2018 Cuma 09:29:14


Rabbim şifa versin seni sevdiklerine bağışlasın.Güzel rüyaların ve güzel sonuçlarınla yazının devamını okumak dileğiyle...


    [ Cevap yaz ]    


 « Önceki 10 eleştiri   1   2   3   Sonraki 10 eleştiri » 




Kanserle Yaşam-l başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.



Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 5.10.2018 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
4.10.2018 00:02:46
Toplam 27 yorum yapıldı
1552 çoğul gösterim
920 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.