Onları semalara çıkarıp ucmalarini seyretmekten çok keyif alırım .Zaten bu aktiviteyi de kendi keyfim için yaparım, her uçurtma ucurmayi seven bir kişi gibi.
Ipinin benim elimde olduğunu unutan bazı uçurtmalar yükseldikçe ben gözlerinde küçülmeye başlarım, onlarda yukarıdaki rüzgarın etkisine kapılıp, Onları ucuranin ben olduğumu unutup bana nankörlük ederler ve benim de bu uçurtmalari ucurtmaktan aldığım keyif kaçar.Ve çok minik bir dokunuşla bu uçurtmalarin ipini keserim.
Yukardaki rüzgarın da etkisiyle bu uçurtmalar bir müddet daha şuursuzca ve yönsüz bir şekilde uçmaya devam ederler,
Ancak rüzgarın etkisi geçip ortalık sakinleşince, paramparça bir şekilde yere doğru cakilirlar.
Bu uçurtmalari birileri bulup tamir etmeye çalışıp yeniden ucurmayi deneyebilir,ama bir daha asla, ama asla benim uçurtmam olamazlar.

...

Hayal uçurtması:

Bizim bir ömrümüz vardı
yarısı seni bitirdi
yarısı beni

...

Zor bela havalara yükseltip,
İpi kopan uçurtmalarımız !
Biz büyüyünce,
Vapurların peşinden ,
Bir lokma gevrek yemek için ,

...

İlk okul gezisinde görmüştüm yüzünü,
Yaramazdın, biraz da tuhaf,
Sonbahardı…
Bilmezdin, en sevdiğim mevsimin
Sana benzediğini.

...

"rüzgarda savrulan yaprakları...
sonunda çöpçüler topluyor, unutma..."

"meçhule doğru çekmek için kürek vermişler;
ama ortada deniz yok..."

...

Dar sokaklarda koştururduk,
Güneşin sıcaklığında ellerimiz yapış yapış.
Her kapının ardında bir gülümseme,
Her köşe başında bir sır saklıydı.

...

Yazılmakta gecikmiş olan

Şiirlerimi gönderdim.


...

Bana da dokunsun

Dışarıya çıkıp


...

Güneşle gülüşürüm,

Rüzgârla yükselirim,


...

ve hâlâ uçuyor kırmızı benekli uçurtmam
seyrediyorum gökyüzünde süzülüşünü sessizce
o masum tatminkâr gülüş yüzümde
hiç bitmesin bu an ömrümce..


...