kempol
229 şiiri kayıtlı

M E K T U P

kempol Kimlik Onaylı
  5,0 / 13 kişi ·10 beğenme · 12 yorum · 1337 okunma

M E K T U P




Mektubunda sormuşsun;
“Nasılsın? Oralar da ne var, ne yok” diye.
Onca yıldan sonra yazmışsın; yine de sağ ol.
Yıllar var ki ne bir mektup yazdım,
Ne de vefa sunan bir mektup aldım.
Bu mektubundan sonra,
Geçmiş günler hatırına
Eski semtinize, mahallenize uğradım.

Hani içinde sabah – akşam oynadığımız
Bahçeli o ev vardı ya, şimdiler de yok.
Arsasında kocaman bir apartman, var,
Zorlanarak saydım, tam yirmi katlı,
Gök yüzünün maviliğini tırmalayan.

Hani banklarına oturduğumuz
O güzelim park vardı ya; şimdiler de yok.
Biliyorum sen yine de soracaksın; “ne oldu” diye,
Sormasan daha iyi dost rüğzgarım!...
Bir bölümünde on katlı aveme’nin,
Diğer yarısında da dört minareli bir caminin
Yükseldiğini nasıl anlatabilirim ben sana.

Hani yol boyunca sıralı, göklere uzanan,
Anadolu kavaklarımız vardı,
Her rüzgar esişinde parlak yaprakları ipildeyen
Ve de tüm insanları selamlayan kavaklarımız!...
Şimdilerde hiç birisi yok, kıyıma kurban olmuşlar.
O yüzden isyanlarda meltemler, rüzgarlar
Tüm füsunkarlıklar bitip tükendi,
Sen ve senin vefasızlığın gibi
Deli rügarların füsunkar gülü!...
Bizim buralara uğramaz oldular.
Senin gibi.

KEMAL POLAT 02 .12. 2013.

Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
M E K T U P şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

M E K T U P şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
, 5 puan verdi
11 Aralık 2013 Çarşamba 09:40:31
Betonlar yükseldikçe kalplerde taşlaştı hocam...Eskiye özlem en çok da dostluklarda aranıyor sanıyorum.Vefa artık bir semt yada bozanın adı demiş ya şair aynen öyle...Şiiriniz ile nostalji yaşadım saygı ve selamlar Kemal Hocam.Tebrikler..
9 Aralık 2013 Pazartesi 22:21:47
Eskiye dair ne varsa yakıp yıktık,yeşilleri betona tebdil ettik, konaklarımızı üst üste konulmuş kibrit kutusu gibi apartmanlara, Mahalle kahvelerini kafelere çevirdik, dostluklarımız ise kankalığa döndü. yani bize ait ne varsa çıkarıp attık.Tıpkı buyurduğunuz gibi bizim olanları yıkıp, kesip insanlarımızı betonların arasına mahkum ettik.Haklısınız muhterem Hocam haklısınız.Yüreğiniz daim olsun.İyliki varsınız.Selam ve hürmetle ellerinizden öpüyorum.
, 5 puan verdi
9 Aralık 2013 Pazartesi 16:24:26
bazen tek bir kelime alırda götürür insanı en olmadık yerlere...

içim acıdı içim acıyınca lal olur kelimelerim :(


Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
9 Aralık 2013 Pazartesi 18:44:13
Çok teşekkür ederim değerli ve vefalı dost Sevda hanım. Her zaman vefalı, nazik ve ince davranışlarla yüceltir ve önemli sayarsınız çalışmalarımı. Güzel ve anlamlı yorumunuzdan ve ziyaretinizden çok mutlu oldum, Çok sağolunuz, her zaman taktirlerimdesiniz.

Çok uzun zaman geçmişinden sonra, eski bir dosttan gelen mektubun anısı ve etkisi yansıdı bu şiire ister istemez." Denizaşırı ülkeler de yapayalnızım " demiş ve ana baba evini, mahallesini sormuştu. Oysa ne ana - baba, ne de o kocaman bahçeli güzelim ahşap ev kaldı. Tutku biçiminde sarıldığı hayal ve maceralardan ayrılıp, dönüp arkasına bakmamıştı. Hüzün ve acı duydum, mektup yerine bu şiiri yazdım, umarım okumuştur.
Saygılarımla selamlıyorum sizi. Kemal Polat
5 Aralık 2013 Perşembe 10:27:13
Sayın Kemal Polat,

Şiirinizi beğenerek okudum.
Çocukluk günlerimizden, o güzelliklerden ne kaldıki geriye?
Selam ve saygılarımı sunarım.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 11:50:54
Çok teşekkür ederim değerli dost, güzel yürekli aydın ve toplumsever kardeşim . Mutlu oldum onur duydum anlamlı yorumunuzdan vefalı ziyaretinizden. Çokça saygılarımla selamlıyorum, dost şairim sizi.
Kemal Polat
, 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.
3 Aralık 2013 Salı 21:17:48
Hani banklarına oturduğumuz
O güzelim park vardı ya; şimdiler de yok.
Biliyorum sen yine de soracaksın; “ne oldu” diye,
Sormasan daha iyi dost rüğzgarım!...
Bir bölümünde on katlı aveme’nin,
Diğer yarısında da dört minareli bir caminin
Yükseldiğini nasıl anlatabilirim ben sana.

Hani yol boyunca sıralı, göklere uzanan,
Anadolu kavaklarımız vardı,
Her rüzgar esişinde parlak yaprakları ipildeyen
Ve de tüm insanları selamlayan kavaklarımız!...
Şimdilerde hiç birisi yok, kıyıma kurban olmuşlar.
O yüzden isyanlarda meltemler, rüzgarlar
Tüm füsunkarlıklar bitip tükendi,
Sen ve senin vefasızlığın gibi
Deli rügarların füsunkar gülü!...
Bizim buralara uğramaz oldular.
,

Zaman zaman anarız geçmişe dair yaşananları, anıları.Hiç bir şey eskisi gibi olmuyor artık deriz.Özellikle de her geçen günün arandığı günümüzde.Taşlaşan, betonlaşan dünyamızda o eski doğallığı, samimiyeti de kaybediyoruz gün geçtikçe.Anlamı, güzelliği o zamanlarda kaldı tıpkı siyah-beyaz resimlerin anıları gibi, ne günlerdi der gibi.Ne yazık ki, bizden sonraki nesiller ne anıları yaşatacaklar, ne oturup bunun sohbetini yapacaklar.Çünkü ilerleyen teknolojiyle birlikte, doğal iletişim, içtenlik de kalmıyor zaman geçtikçe.

Tebrik ederim değerli şair KEMAL BEY.Duygulandıran, hüzünlendiren , hatta yaşatan harika bir eserinizdi, faorilerimdedir yine. Saygı ve selamlarım tüm içtenliklerimle..


Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 00:25:51
Çok teşekkür ederim değerli ve vefalı dost şairim HAZAN hanım. Her zaman vefalı, nazik ve ince davranışlarla yüceltir ve önemli sayarsınız çalışmalarımı. Harikulade güzel ve anlamlı yorumunuzdan ve ziyaretinizden çok mutlu oldum, onu duydum. Çok sağolunuz, her zaman taktirlerimdesiniz.
Çok uzun zaman geçmişinden sonra, eski bir dosttan gelen mektubun anısı ve etkisi yansıdı bu şiire ister istemez." Denizaarı ülkeler de yapayalnızım " demiş ve ana baba evini, mahallesini sormuştu. Oysa ne ana - baba, ne de o kocaman bahçeli güzelim ahşap ev kaldı. Tutku biçiminde sarıldığı hayal ve maceralardan ayrılıp, dönüp arkasına bakmamış. Hüzün ve acı duydum, mektup yerine bu şiiri yazdım, umarım okumuştur.
Saygılarımla selamlıyorum sizi. Kemal Polat
, 5 puan verdi
2 Aralık 2013 Pazartesi 22:33:17
geçmişe hüzünlü bir yolculuğa çıkmış sevgili şair...
çok sevdiğimiz değerlerin nasıl yok edildiğini duru bir dille anlatıvermiş işte.
teşekkürler

dostlukla daima...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 00:15:12
Çok teşekkür ederim değerli ve vefalı dost sayın F. şairim, anlamlı yorumunuz ve ziyaretinizden çok mutlu oldum, onu duydum. çok uzun zaman geçmişinden sonra, eski bir dosttan gelen mektubun anısı ve etkisi yansıdı şiire ister istemez." Denizaarı ülkeler de yapayalnızım, " demiş ve ana baba evini, mahallesini sormuş. Oysa ne ana - baba, ne de o kocaman bahçeli güzelim ahşap ev kaldı. Tutku biçiminde sarıldığı hayal ve maceralardan ayrılıp, dönüp arkasına bakmamış. Hüzün ve acı duydum, mektup yerine bu şiiri yazdım, umarım okumuştur.
Saygılarımla selamlıyorum sizi. Kemal Polat
, 5 puan verdi
2 Aralık 2013 Pazartesi 18:21:33
maziden hatıradan başka ne kaldı ki dost duyarlı yüreğini kutlar sevgiler sunarım...kal esenlik içinde...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 00:37:14
Çok teşekkür ederim değerli usta ve mümin şairim sayın Kadri atmaca bey kardeşim. Onur duydum ziyaretinizden ve anlamlı yorumunuzdan. Çok sağolunuz,her zaman taktirlerimdesiniz. Saygılarımla selamlıyorum değerli şair kardeşim sizi. Kemal polat
, 5 puan verdi
2 Aralık 2013 Pazartesi 17:51:52
eskiye geçmişe olan hasret dile getirilmiş şiirde adeta...

nice mektuplar yazdık içimizdeki tüten yangınlara :((

uzun bir zaman oldu yoktunuz...

kutluyorum dönüşünüzle beraber şiirinizi....

saygılar yüreğinize....
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 00:47:52
Çok teşekkür ederim gayretli, birikimli değerli dost şairim. ilgi ve emeğinizin taktirkarıyım. Hep buradayız, sizlerin yazdıklarını okumakta güzel. ziyaretinizle onur ve mutluluk bahşettiniz, çok sağolunuz. çokça saygımla selamlaıyorum dost şairim sizi. Kemal Polat
, 5 puan verdi
2 Aralık 2013 Pazartesi 17:36:17
Mektubunda sormuşsun;
“Nasılsın? Oralar da ne var, ne yok” diye.
Onca yıldan sonra yazmışsın; yine de sağ ol.
Yıllar var ki ne bir mektup yazdım,
Ne de vefa sunan bir mektup aldım.
Bu mektubundan sonra,
Geçmiş günler hatırına
Eski semtinize, mahallenize uğradım.

Hani içinde sabah – akşam oynadığımız
Bahçeli o ev vardı ya, şimdiler de yok.
Arsasında kocaman bir apartman, var,
Zorlanarak saydım, tam yirmi katlı,
Gök yüzünün maviliğini tırmalayan.

Hani banklarına oturduğumuz
O güzelim park vardı ya; şimdiler de yok.
Biliyorum sen yine de soracaksın; “ne oldu” diye,
Sormasan daha iyi dost rüğzgarım!...
Bir bölümünde on katlı aveme’nin,
Diğer yarısında da dört minareli bir caminin
Yükseldiğini nasıl anlatabilirim ben sana.

Hani yol boyunca sıralı, göklere uzanan,
Anadolu kavaklarımız vardı,
Her rüzgar esişinde parlak yaprakları ipildeyen
Ve de tüm insanları selamlayan kavaklarımız!...
Şimdilerde hiç birisi yok, kıyıma kurban olmuşlar.
O yüzden isyanlarda meltemler, rüzgarlar
Tüm füsunkarlıklar bitip tükendi,
Sen ve senin vefasızlığın gibi
Deli rügarların füsunkar gülü!...
Bizim buralara uğramaz oldular.

KEMAL POLAT 02 .12. 2013.



Mükemmeldi anlatım üstadım
Severek okudum etkilendim duygu doluydu
Selam olsun usta kaleme
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 00:32:43
Çok teşekkür ederim vefalı dost Işık Mehmetali bey. Onur duydum anlamlı yorum ve ziyaretinizden. Çok sağolunuz. Saygılarımla selamlıyorum değerli dost sizi. kemal polat
, 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.
2 Aralık 2013 Pazartesi 16:21:56



Unutulmayan bir çocukluk aşkı.Öylesine güzel ve nostaljik bir ifadeyle anlatılmış ki...
Çok beğendim.Gönül sesinizi okumak güzeldi hocam.
kaleminiz var olsun efendim.Saygılar.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
5 Aralık 2013 Perşembe 00:12:56
Çok teşekkür ederim değerli ve vefalı dost sayın Ahıska şairim, anlamlı yorumunuz ve ziyaretinizden çok mutlu oldum, onur duydum. çok uzun zaman geçmişinden sonra, eski bir dosttan gelen mektubun anısı ve etkisi yansıdı şiire ister istemez. " Denizaarı ülkeler de yapayalnızım, " demiş ve ana baba evini, mahallesini sormuş. Oysa ne ana - baba, ne de o kocaman bahçeli güzelim ahşap ev kaldı. Tutku biçiminde sarıldığı hayal ve maceralardan ayrılıp, dönüp arkasına bakmamış. Hüzün ve acı duydum, mektup yerine bu şiiri yazdım, umarım okumuştur.
Saygılarımla selamlıyorum sizi. Kemal Polat
, 5 puan verdi
2 Aralık 2013 Pazartesi 15:19:41
Aynı durum, ağaç kıyımı bizim buralarda da sürüyor.
Güzelim bahçeler yok artık. Sizin oralardaki kadar çok katlı olmasa da
beton yığınına dönüyor kasaba. Sonra Ankara girişinde ve köylerimizde
çok katlı toki binaları işgal etmişler maziden gelen düşlerimizi bile.

tebrikler gönülden,
bir ülke gerçeğini okudum,
anlamlı şiirinizde,

selâm ve saygılarımla Kemal bey..
Bu yoruma 2 cevap yazılmış.
glenay
5 Aralık 2013 Perşembe 00:24:41
Gerçekten çok acı.
Bu durumda ne denilebilirki.

selâmlar..
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
4 Aralık 2013 Çarşamba 23:54:18
Çok teşekkür ederim Nazik Gülünay hanım, anlamlı yorumunuz ve ziyaretiniz için. çok uzun zaman geçmişinden sonra, eski bir dosttan gelen mektubun anısı ve etkisi yansıdı şiire ister istemez." Denizaarı ülkeler de yapayalnızım, " demiş ve ana baba evini, mahallesini sormuş. Oysa ne ana - baba, ne de o kocaman bahçeli güzelim ahşap ev kaldı. Tutku biçiminde sarıldığı hayal ve maceralardan ayrılıp, dönüp arkasına bakmamış. Hüzün ve acı duydum, mektup yerine bu şiiri yazdım, umarım okumuştur.
Çok sağol, saygılarımla selamlıyorum sizi. Kemal Polat
, 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.
2 Aralık 2013 Pazartesi 11:50:30
Hani yol boyunca sıralı, göklere uzanan,
Anadolu kavaklarımız vardı,
Her rüzgar esişinde parlak yaprakları ipildeyen
Ve de tüm insanları selamlayan kavaklarımız!...
Şimdilerde hiç birisi yok, kıyıma kurban olmuşlar.
O yüzden isyanlarda meltemler, rüzgarlar
Tüm füsunkarlıklar bitip tükendi,
Senin ve senin vefasızlığın gibi
Deli rügarların füsunkar gülü!...
Bizim buralara uğramaz oldular.


Yüreğinize kaleminize sağlık değerli dost Kemal Polat , içimizi acıtan konuları ne güzel dile getirmişsiniz efendim...Kutlarım yürek sesi eserinizi

çok etkilendim...Çünkü bu duyguları hepimiz yaşamaktayız ne acıdır ki durum bu...saygılarımla her daim dost yüreğinize...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibikempol , şiirin sahibi
2 Aralık 2013 Pazartesi 12:21:23
Çok teşekkür ederim güzel yürekli, can dostu sayın Serap Ertence şairim.
Her zaman incelik ve vefa örneği sunarsınız, o narin yürek sesinizle. Onur ve mutluluk duydum, yücelten anlamlı yorumunuzdan. Saygılarımla selamlıyorum değerli dost şairim sizi. Kemal Polat
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.