müberra gönen
63 şiiri kayıtlı

ÇOCUK VE MUHABİR

müberra gönen
  5,0 / 9 kişi ·9 beğenme · 9 yorum · 2036 okunma
ÇOCUK  VE  MUHABİR

ÇOCUK VE MUHABİR


Şiirin hikayesini görmek için tıklayın

Kum kızgın ,hava sıcak,çocuk bitap,çocuk aç,
Peşinde bir akbaba,"kaç bebeğim durma kaç."

Parçalar,bir kaç lokma yapar seni,ne acı,
Belli ki kimsesizsin,ne ana var ne bacı.

Süründü yavaş yavaş,sanki kemik torbası,
Varabilse çadıra verilecek çorbası.

Ne yazık Allah onu siyah renkli yaratmış
Çöllere uyar diye Afrika’ya fırlatmış.

Dünyada kardeşleri obezlikten muzdarip
Obezlik de ne imiş duymamış hiç bu garip.

İlerde beyaz çadır konuğunu bekliyor
Kızgın çöl dizlerini kavurdukça tekliyor.

Akbaba için bu yem büyük şölen değildi
Seçenek yoktu başka,kısmetine eğildi.

Ansızın bir fotoğraf karesinde dondular
Çocuk avdı,kuş avcı,şimdi eşit oldular.

Roller bir an değişti,ikisi de av oldu
Sürmanşet hayaliyle gazeteci tav oldu.

Muhabir görevini fazlasıyla yapmıştı
Avcının avı ile son resmini kapmıştı.

Kısacık bir sürede olup bitti tüm bunlar
Su gibi akıyordu sıcak kuma bu anlar.

Gazetecinin burda yapacakları bitti
Kaybedecek zaman yok,gitmesi gerek,gitti !

En büyük ödülü o, bu fotoğrafla aldı
Yazık ki sevinç değil,acıları çoğaldı.

Pişmanlık dalga dalga gözlerinde med cezir
İki üç fotoğrafa niye olmuştu esir.

Keşke o yavrucağı kucağına alsaydı
Koşsaydı tüm gücüyle ak çadıra dalsaydı.

Akbaba iştahlıydı,ne yapmıştı avını?
Adamın yüreğinde tutuşturdu kavını.

Keşkeler durmaksızın uğuldadı beyninde
Susmadı ırmaklarca çağıldadı beyninde.

Hangisi öncelikli,insanlık mı,görev mi?
Aldığı o ödülle şimdi cüce mi dev mi ?

Sorular girdabında zanlı da o savcı da
Çölleri düşündükçe,biliyor ki avcı da.

Kim daha acımasız,akbaba mı acaba ?
Fazladan üç beş resim için miydi bu çaba ?

Sorunun cevabını biliyordu muhabir
Yolculuk tek çareydi çağırıyordu kabir.

Bu düşünce anbean beyninde kuyu kazdı
Son haberini yaptı: Ölüm emrini yazdı...

Ekim 2010

Seçici kurula çok teşekkürler.


Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
ÇOCUK VE MUHABİR şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ÇOCUK VE MUHABİR şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
, 5 puan verdi
27 Ocak 2014 Pazartesi 19:48:41

Kum kızgın ,hava sıcak,çocuk bitap,çocuk aç,
Peşinde bir akbaba,"kaç bebeğim durma kaç."

Parçalar,bir kaç lokma yapar seni,ne acı,
Belli ki kimsesizsin,ne ana var ne bacı.

Süründü yavaş yavaş,sanki kemik torbası,
Varabilse çadıra verilecek çorbası.

Ne yazık Allah onu siyah renkli yaratmış
Çöllere uyar diye Afrika’ya fırlatmış.

Dünyada kardeşleri obezlikten muzdarip
Obezlik de ne imiş duymamış hiç bu garip.

İlerde beyaz çadır konuğunu bekliyor
Kızgın çöl dizlerini kavurdukça tekliyor.

Akbaba için bu yem büyük şölen değildi
Seçenek yoktu başka,kısmetine eğildi.

Ansızın bir fotoğraf karesinde dondular
Çocuk avdı,kuş avcı,şimdi eşit oldular.

Roller bir an değişti,ikisi de av oldu
Sürmanşet hayaliyle gazeteci tav oldu.

Muhabir görevini fazlasıyla yapmıştı
Avcının avı ile son resmini kapmıştı.

Kısacık bir sürede olup bitti tüm bunlar
Su gibi akıyordu sıcak kuma bu anlar.

Gazetecinin burda yapacakları bitti
Kaybedecek zaman yok,gitmesi gerek,gitti !

En büyük ödülü o, bu fotoğrafla aldı
Yazık ki sevinç değil,acıları çoğaldı.

Pişmanlık dalga dalga gözlerinde med cezir
İki üç fotoğrafa niye olmuştu esir.

Keşke o yavrucağı kucağına alsaydı
Koşsaydı tüm gücüyle ak çadıra dalsaydı.

Akbaba iştahlıydı,ne yapmıştı avını?
Adamın yüreğinde tutuşturdu kavını.

Keşkeler durmaksızın uğuldadı beyninde
Susmadı ırmaklarca çağıldadı beyninde.

Hangisi öncelikli,insanlık mı,görev mi?
Aldığı o ödülle şimdi cüce mi dev mi ?

Sorular girdabında zanlı da o savcı da
Çölleri düşündükçe,biliyor ki avcı da.

Kim daha acımasız,akbaba mı acaba ?
Fazladan üç beş resim için miydi bu çaba ?

Sorunun cevabını biliyordu muhabir
Yolculuk tek çareydi çağırıyordu kabir.

Bu düşünce anbean beyninde kuyu kazdı
Son haberini yaptı: Ölüm emrini yazdı...



Ekim 2010


Güzel bir dram şiiriydi, şairini kutluyorum.Puanım tam.Yunus diyarından selamlar.
26 Kasım 2013 Salı 22:23:20
Acı, utanç, keder;
Umarsızlığa isyan...
Şiirinizle yaşadım da ben hepsini,
Yaşarken bu utanç anını,
Zerresini yaşamadı ve hiç utanmadı
Bir utanmaz gazeteci!..

İnsan olmayı becerebilen dostum,
Kutlarım;
Yakalamışsın yine önemli bir Bam Telini...
Svg&Syg.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
18 Aralık 2013 Çarşamba 19:05:45
Güzel yorumunuz,vefanız ve dostluğunuz için çok teşekkürler değerli
dost.
Sevgi ve saygıyla...
, etkili yorum yaptı.
26 Kasım 2013 Salı 01:02:28
Canım ablam gerçek bir yaşanmışlığı ajite etmeden...söz karmaşasına girmeden öylesine sırasıyla anlatmışsın ki...Mükemmel bir şiir olmuş...Ben de gerçek hikayeyi buraya koymak istedim ama Deniz Ankaralı benden önce davranmış...Ben de senin şiirini Kevin Carter'in Vikendine eklemeyi düşündüm...Ne dersin..? Biraz okudum da adamın hayatında daha öncede dişe dokunur bir şey yok zaten... belki bu güzel şiirin renk verir ...Açlığı ve ölümü anlatsa da bu hazin şiir ...Ben çok lezzet aldım...Aslan gibi yüreğine ve o narin ellerine sağlık ablam...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
18 Aralık 2013 Çarşamba 18:55:56
BU güzel yorum için çok teşekkürler canım benim.

Yazdım ancak intihar etmiş bir kişinin ardından bunu yaptığım için biraz da
üzüldüm aslında.
Zira o zaman bulaşıcı hastalıklar nedeniyle gazeteciler hasta insanlardan
uzak durmaya tembihliymişler.
Kimbilir belki de kendi canının derdine düşmüştür adamcağız.

Neyse Allah hepimizi affetsin.

Sevgilerimle benim canım kardeşim.
, 5 puan verdi
25 Kasım 2013 Pazartesi 15:11:29
seni ayşemle birlikte fethiyede tanımak şerefine ulaştığım için inan çok mutuluyum. engin derin hassas yüreğin satırlara ruh katmış içim acıyarak yanarak ve yorumlarıda okuyarak resmi ve şiiri bütünleştirdiğimde çok üzüldüm. bir an kendimi gazetecinin yerine koyunca vicdanın o saatlerde nereye sindiğini düşünmeden edemedim tüylerim ürperdi. yüreğine sağlık arkadaşım emeğin yüce bir eser. sevgilerimle.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
18 Aralık 2013 Çarşamba 19:01:36
Sevgili arkadaşım,

Bu içten ve sevgi dolu yorumunla beni çok mutlu ettim. Sağol,varol.

Tanışmamız benim için de büyük bir zevk oldu. O tatlı gülüşünle hemen

sevdirdin kendini.

Teşekkürlerim ve kocaman sevgimle canım.
, 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.
24 Kasım 2013 Pazar 22:40:57
Şiirinizde bahsi geçen fotoğraf karesini ilk gördüğümde Kevin Carter'ın nasıl bu kadar zalim olabildiğini sormuştum ilk olarak kendime.Bu görev aşkı ile açıklanamayacak kadar zalimceydi bana göre.İnsan hayatı her şeyden üstün değil miydi ? Küçük bir çocuğun hayatı yaşamla ölüm arasındaki ince çizgide bu kadar hassas bir andayken nasıl olurdu da bir insanın meslek hırsı yaşamın önüne geçebilir diye çok düşünmüştüm.Bu olayı anıtsal bir şiire dönüştürmek başarısı ise size nail olmuş içim cız ederek,boğazım düğümlenerek okudum.Öyküsünü gerçek yaşamdan alan dilsiz bir acının ölçüsüz güzellikte şiiri olmuş.Güney Afrika'dan günümüze uzanan ve bu şiirin doğuşuna da vesile olan fotoğrafın öyküsünü paylaşmak isterim sayfanıza gelen ve bu şiiri okuma şansına sahip olan tüm şiir severlerle.

Kevin Carter (13 Eylül 1960 - 27 Temmuz 1994) Johannesburg, Güney Afrika doğumlu Pulitzer ödüllü fotoğrafçı ve Bang-Bang Kulübü üyesi.
Fotoğrafçılık kariyerinin büyük bölümünü, son yıllarını yaşayan, Güney Afrika`daki ırkçı Apartheid rejiminde geçirmiştir. Güney Afrika`da yaşanan ırk ayrımcılığını yansıtmayı planlayan, zaman zaman da yaşanan vahşetin paparazzisi olmakla itham edilen Bang-Bang Kulübü`nün öncülerindendir.
1994'te fotoğraf dalında Pulitzer ödülü kazanan Kevin Carter`ın çektiği fotoğraf, zayıflıktan ölmek üzere olan siyah küçük kız çocuğu ile yakınında tüneyen akbabayı yansıtmaktadır. Kızın, birkaç kilometre ilerdeki Birleşmiş Milletler yardım kampına gitmek istediği sanılmaktadır.
Bu ânı fotoğrafladıktan sonra akbaba kaçmış, ancak Carter küçük kıza kampa ulaşması için yardım etmemiş, oradan uzaklaşmıştır. Bu yüzden yoğun eleştirilere maruz kalan Carter profesyonel fotoğrafçı olduğunu, yardım görevlisi olmadığını söylerek kendisini savundu. O dönemde, gazeteciler ve fotoğrafçılar, bulaşıcı hastalıklar nedeniyle hasta insanlara dokunmamaları konusunda sıkı biçimde uyarılıyorlardı.
Bu fotoğraf, yardım örgütlerine büyük miktarda maddi kaynak sağladı. Bu olaydan sonra ağır depresyona giren Kevin Carter egzoz verdiği kamyonetinin içinde Walkman ile müzik dinleyerek intihar etti.
Bu yoruma 2 cevap yazılmış.
Şiirin Kızı
24 Kasım 2013 Pazar 23:15:52
Estağfurullah ben asıl teşekkür ederim hayatıma kattığınız tüm güzellikler için.
Siz burada olmasanız ben çoktan valizimi toplamış yola revan olmuştum :)
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
24 Kasım 2013 Pazar 23:07:41
Bu kadar emek verilmiş bir yoruma nasıl teşekkür edeceğimi bilemedim.

Sayfama eklediğiniz bu mükemmel yorum için çok ama çok teşekkürler.

Fotoğrafın öyküsünü de hayli kapsamlı öğrenmiş oldum.

Sizden o kadar çok şey öğrendim ki yazıştığımızdan beri anlatamam.

Hayatıma kattığınız anlam için ne desem yetersiz kalır.

İyi ki varsınız sevgili "Şiirin Kızı"

, 5 puan verdi
24 Kasım 2013 Pazar 21:56:03
tek kelimeyle bende insanım
sende insan ol diyen acı veren bir resim ve şiir
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
24 Kasım 2013 Pazar 21:58:36
Değerli yorumunuz için çok teşekkürler. Sayfama güzellik kattınız.

Saygılarımla...
, 5 puan verdi
24 Kasım 2013 Pazar 21:36:11
Cok cok guzel bir eser, emek, siir,beyitler gercekligiyle, yurekleri kavuran elemiyle bildigimiz o karenin burada tukenmeyecegi gibi ilerde siirinizle de yine yasanacak, hatirlanacak.
Gonulden kutluyorum.
Sevgimle..
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
24 Kasım 2013 Pazar 21:42:21
Çok değerli yorumunuz için teşekkürler. Sayfama güzellik eklediniz.

Yüreğinize sağlık.

Sevgilerimle...
, etkili yorum yaptı.
24 Kasım 2013 Pazar 19:36:01
insanı insan olmaktan utandıran tablo
ve belki de intiharla insan olma duygularını yakalayan bir gazeteci
gerçekten kahreden bir manzara
avrupa şişip giderken afrikayı besleyecek parayı zayıflama ilaçlarına verirken
maalesef ama maalesef birileri bu manzaralra mahkum yaşıyor
bu ibretlik manzarayı şiirleştirip insaf ve vicdan sahplarinin nazarlarına sunmak
binler takdire değer bir çalışmadır ve gelecek nesillere kalacak bir ibret bir şaheser
teşekkürler tebrikler
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
24 Kasım 2013 Pazar 19:46:33
Bu değerli yorum için çok çok teşekkürler üstadım. Sizin takdiriniz çok önemli
benim için.
Saygılarımla...
24 Kasım 2013 Pazar 17:28:04
sayfandan okuduğum en güzel şiir diyebilirim. Olayı bildiğimden de olabilir çok etkiledi, sevgiler canım.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibimüberra gönen , şiirin sahibi
24 Kasım 2013 Pazar 17:31:27
Canım dostum,
Senden bu övgüyü almak ne saadet !

Çok çok teşekkürler.

Sevgilerimle...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.