yucedag65
10 şiiri kayıtlı

ARTIK

yucedag65
  0,0 / 0 kişi ·0 beğenme · 1 yorum · 726 okunma

ARTIK


özlemek denen şeyi öğrettin bana,
neler sığdıracaktım oysa senli hayatıma
gidişin mal oldu gençlik yıllarıma
severken nefreti öğrettin bana...

dalıyorum şimdi geçmişten anılara
mutluluk pozlarını astığım duvarlara
sen yoksun diye küskünüm yarınlara
bakıpta ağlıyorum seni götüren yollara.

yalnızım şu anda, koca bir şehrin ortasında
gittin gideli böyle oldum, olamıyorum sokaklarda
asma yapraklarının gölgelediği bu şirin balkonda
elimde bir fotoğraf var, ellerim gül kokulu saçlarında! ...

nasıl harcadık el değmemiş sevdamızı,
hangi gerçeğe değdi, harcadık anlarımızı
neydi bizi küstüren, kırdık kolumuz-kanadımızı
artık hangi doktor tedavi eder bu amansız yaramızı.

nerdesin şimdi kimbilir, hangi sevdalardasın
belki çok mutlu, belki de ağlamaktasın
süslü bir çadırda, gerçek bir yalandasın
kimbilir belki de, koca bir şehrin ortasında,
yapayalnız, beni anmaktasın!

(bir filmde izlemiştim,
sevgilisi ölen kızın yaptığını mı yapsam,
eşyalarını, fotoğraflarını, bana yaptığın atkıyı
ve aldığın gömleği bir kutuya mı kilitlesem,
onu da dolabın ücra köşesine mi iliştirsem
ve seni unutmak için beni çağıran
o yalan aşka mı gitsem...
o kız başarmıştı unutmayı,
sonra da fotoğrafları yırtmayı
hiç zor olmamıştı, çok kolay koymuştu
son noktayı...
başarmıştı eski fotoğrafın yerine yenisini asmayı...
çok isterdim oysa onun yaptığını yapmayı!)

sensiz akşamların sonu gelmiyor artık,
hasretin seni getirmiyor artık,
sabah namazlarını da kaçırmıyorum artık
çünkü, ben hiç uyumuyorum artık!

Mehmet Yücedağ

Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
ARTIK şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ARTIK şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
mervemm
14 Kasım 2007 Çarşamba 21:52:12
özlemek denen şeyi öğrettin bana,
neler sığdıracaktım oysa senli hayatıma
gidişin mal oldu gençlik yıllarıma
severken nefreti öğrettin bana...

...
bir filmde izlemiştim,
sevgilisi ölen kızın yaptığını mı yapsam,
eşyalarını, fotoğraflarını, bana yaptığın atkıyı
ve aldığın gömleği bir kutuya mı kilitlesem,
onu da dolabın ücra köşesine mi iliştirsem
ve seni unutmak için beni çağıran
o yalan aşka mı gitsem...
o kız başarmıştı unutmayı,
sonra da fotoğrafları yırtmayı
hiç zor olmamıştı, çok kolay koymuştu
son noktayı...
başarmıştı eski fotoğrafın yerine yenisini asmayı...
çok isterdim oysa onun yaptığını yapmayı!)

sensiz akşamların sonu gelmiyor artık,
hasretin seni getirmiyor artık,
sabah namazlarını da kaçırmıyorum artık
çünkü, ben hiç uyumuyorum artık!



cok hoş olmus yuregınıze saglık..bence yuregınızın sesını dınleyın..sevgı ve saygılarımla..


Şiir Künye
Kayıt Tarihi
: 14.11.2007 21:49:18
Puan
: 0.0 / 0 kişi
Okunma Sayısı
: 726
Yorum
: 1 yorum
Beğeni
: 0 kişi
Web Zaman Damgası
Şiiri Beğenenler
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.