Gözlerine dalıp, yüreğinde erimek
Ve akabilmek için damarlarında
Değerdi, seni bekleye bekleye
Ağaç gibi kök salmalara.

Seni sevmek yeşermektir, derken
İhtiras ateşinin rüzgârlarıyla
Uzaklarıma savrulacağını
Nasıl düşünebilirdim ki
Körkütük âşıkken...

Mevsimlerim senden sonra
Hep sonbahar nazarımda.
Yeşilliğimden kalmadı bir eser
Dallarım da kuruyup gitti
En sonunda.

Yaşlanırken biraz uslandım galiba.
Artık eskisi gibi kızmıyorum
Sol şeridi ihlal ederek
Amerikan barda vatan kurtaran
İhtilal kahramanlıklarına.
Sazında sevda türküsü çalıp
Yüreğinde nefreti besleyenlere
Epeydir küfretmiyorum nedense.

Henüz fark ettim de
Ne çok şey değişmiş bu şehirde.
Yokluğunla kayboluşumun
Ve unutulmuşluğumun sebebi
İhtimalen eski bildik çevrenin
Yeni yaban yüzlerinde.
Mesela
Semtin fidanları tıraş edilmiş
Onlar da tanımıyor birbirlerini.
Çocukların oyun bahçelerinde
Boy boy binalar yükselmiş
Kimi çarpık kimi eğri.
Ha, unutmadan bir de
Et marketi açmışlar
Rıza dayının çiçek evinde.
/İhanetin güveni bitirdiği devirde
İsabet buyurmuşlar dedim, kendimce/

Son not sana:
Avı, sigarayı bırakamadım.
Halâ düşkünüm şaraba.
Mey içip, duman üflerken
Nişan alıyorum algılarıma.
Seni unutabilir miyim,
İnan bilmiyorum, ama iştahla
Ateş ediyorum hayalini gördüğüm
Nesnelere ve yine ben ölüyorum
Iskalamadığım her atışta...