kalemden alamadığım hıncı kelamdan alacaktım
yoktu başka yolu ya kusacaktım ya yutacaktım
böyleyken böyleydi niyetim...
işte bu yüzden hep temiz sayfaların ortasından başladım yazmaya

"Bismillah"

çok çok güzel şeyler yazacaktım
bu defa farklı olacaktı
(bu defa -defaya takılııp duruyordu vefa
kalbime bulaşan ne varsa kalbimde leke oluyordu
ama silecektim öyle çıkmıştım yola

"Eyvallah"

kırık dökük kanamıyordu avuçlarımda yaşanmışlık
suya vermiştim kanımı
su kurtulmuştu
umut demiştim içimde kıpırdayıp duran sevince
o yarınımın adı değildi
değildi henüz belirsizliğin rumuzu
bir gülüş çalıp benden dağıtabilirdi herkes herkese
hala kalmıştı az da olsa sahicisinden
bir parça gülüşle dolu seviş
hile katmadan ölçüp tartmadan saçmıştım hem de
bana az kalmış-mış yeni fark ettim
varsın olsuun
helal-i hoş olsun
sevgimi de gülşümü de zamanımı da helal ettim
barışmıştım herkesle
öyle zannettim
bir-i kaldı dediler
o kimdi, hala bilemedim
ismini hatırlayamadım yüzünü hiç bilmedim aklıma hiç gelmedi
ama hiç affetmedim,ona çıkmadı af içimden
beraat etmedi,kurtulmadı hapsimden
söyledim söyledim
düşündüm yazdım
serdiğim gözyaşlarımı topladım,kurumuş-muş yanaklarım
katladım koydum bilinçaltıma
güçlü hafızama inat- dedim-
(bak sana da diyorum)
unutacağım! sonra vereceğim ateşi
harman yerine acının
yakacağım
hatırlayacağım o affetmediğimi ve kurtaracağım onu da

"İnşallah"
İnşallah!