/ve hayatta kaç tane annemiz vardı.Kaç babamız....Kaç sevdiğimiz.......Kaç gözü görebilirdik ömrümüzce.........Ve ömrümüz kaç nefes mesafesindeydi?/


Ey rüzgarın çocuğu mahallemden geçerken biraz aheste es.
Aheste eski seninleyim.
Seninle geleyim.
seni göreyim.
Düşüyor yanım Anne kaç vakitsiz doğumdur bu..........
Üşüyor Anne küstah gecem kaç giryedir yanağıma gömülen!
Babacım şefkat ne güzeldi gözlerinde ve gözlerin eşsizdi gördüğümde!
Ah yürek yangınlarımı yakasına iliştirdiğim;
arı ve namusu eşiğine döktüm.
bigane mısralar mihmandarımdır
Siluetsiz gölgeler melce i ruhum ve sen Ah nazarına
varlığımı küll eyleyen; lisanımın terennümü sendir sendendir!
ben senden gayrısına ölüyüm!
sensiz gömülüdür naşım envai lahitlere......
her nevi sima seni taşıyor ruhuma,
beni taşıyor tabutlarım omuzlarımda.!
Ben köy çocuğu ben yalın düşlerin emek terli hayalcisi.
Eşkiya vecihli akşamlarda kursağından düşen lokmalara ağıt yakan........
Ey sokak kadınlarım şahlanın ve zılgıtlar devşirin,bakın ölüm geçiyor köhne burçlardan.
Görün!
ölmüşüm ölüm geçiyor kokulu ağız kenarlarından!
Ey fahişe gün!
kaçını günahına soydun duvarların.
kaç masumdu koynuna kanan.
Ey avare serseri sen sus sus
sus ve kal!
e mi?

.....................
sen suskun şehirlerin
sancılı yüzü
bak yüzüme
ve gör gözlerimi ki
sensizlik yok özümde..........

sen dokunsam dokunaklı olan
topla sol yanını
yanıma koy
örterim ikimizi


sen ey hüzün devşiren
ölüm kokulu şehir eşkiyası
avuçlarında kalbimi tutuyorsun.
öp kalbimi ve göm
kahır dolu sinene........
sen sus......
bende........


_______________gece gece çok gece_____________


____________Koyu Gece/Gecey Hüma_____________