nidahe/Atike Rana
97 şiiri kayıtlı

İstanbul’un Çehresiyim Ben

nidahe/Atike Rana
0 beğenme · 2 yorum · 1491 okunma
İstanbul’un Çehresiyim Ben

İstanbul’un Çehresiyim Ben


İstanbul’un Çehresiyim Ben

“Rüyaların Şehri” diye anlatırdı annem seni bana
Ama ben hiç rüya görmezdim uykularımda

Yorgundur gözlerim gördüğü günden beri
Ellerim küçükken de kirliydi
Büyüdüğümde de avuçlarım hala kirli
Ellerin hayalleriyle bağlandım her gün hayallerime
Ne pahalı dokunuşlar gizliydi üzerlerinde

Anneme sitem ederim bazen
Rüyaların İstanbul’unu böyle anlatmadığı için
Alnımın terleri düşerken caddelerin kenarlarına
İstanbul mu anne?
Ben onun fakir çehresiyim!
Kahkaha sığınaklarında bir işkence misali
Sırtımdaki kambur sayısı yaşımı geçti
Çöp topluyorum anne…uzun ince giden tüm caddelerde

Yorgunluğumu ancak görmediğim rüyalarımda dinlendiririm
Güneş saçlarıma arkadaş olduğunda yağmuru özlerim
Ellerim kar soğu yediğinde, modern sokakların lambaları ısıtır gözyaşlarımı
Kaburgalarıma konuk olan kambur villalar
Sayısı belli olmayan alkış sesleri tüm damarlarımda inler
Hele boğaz kadar yorgun omurgamın ağrıları
Gemi pervanelerine sarılmış gibi sızlatır umutlarımı

En zor olan bayır yukarı çıkan hayalleri toplamaktır
Gece gündüz savrulmuş medeniyet yüklenmek
Omuzlarıma yüklediğim görgüsüzlüğü taşımak
Savrulmuş hayalleri toplarken yokuş yukarı
Ne güç gelir rutubetli odamın kokusunu kaybetmek
Zengin sokaklarının parfüm kokan çöplerinde.
Yüreğimi çuval çuval taşırken,
Eğilip aldığım kağıt kadar kirlidir üstüm başım, yüzüm gözüm
Ya ruhum, ellerim kadar nasırlımıdır acaba?
….
Çuval çuval paraya koşmak
Çuval çuval parayı dökmek sokaklara
Ardından beni tanımamak
İstanbul kadar kalabalık hayatımda
İstanbul kadar fakir olmak…

Ve… şimdi en ucuz sabunla yıkadığım ellerimi
İstanbul’un güneşinde kurutuyorum
Anne…

Atike Râna
Tembelliğimizin ve sevgisizliğimizin atıklarını topladıkları ve güya çok sevdiğimiz çocuklarımıza sunduğumuz, hızlı bir şekilde kirlettiğimiz, sokaklarımız ve doğamızı temizledikleri için çöp toplayıcılarına teşekkür ederiz… Çünkü belediyeler asla yetişemiyor bizim attıklarımızı toplamaya…

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
İstanbul’un Çehresiyim Ben şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

İstanbul’un Çehresiyim Ben şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Ahmet Yağız Altunel
17 Haziran 2011 Cuma 01:30:37
Şiir kaleminizden çok güzel ve harika bir şiir okudum… Şiir yazan yüreğinize sağlık… Selam ve dua. SAYGILARIMLA.
türkmendağlı
16 Haziran 2011 Perşembe 23:12:30
İstanbul’un Çehresiyim Ben

“Rüyaların Şehri” diye anlatırdı annem seni bana
Ama ben hiç rüya görmezdim uykularımda

Yorgundur gözlerim gördüğü günden beri
Ellerim küçükken de kirliydi
Büyüdüğümde de avuçlarım hala kirli
Ellerin hayalleriyle bağlandım her gün hayallerime
Ne pahalı dokunuşlar gizliydi üzerlerinde

Anneme sitem ederim bazen
Rüyaların İstanbul’unu böyle anlatmadığı için
Alnımın terleri düşerken caddelerin kenarlarına
İstanbul mu anne?
Ben onun fakir çehresiyim!
Kahkaha sığınaklarında bir işkence misali
Sırtımdaki kambur sayısı yaşımı geçti
Çöp topluyorum anne…uzun ince giden tüm caddelerde

Yorgunluğumu ancak görmediğim rüyalarımda dinlendiririm
Güneş saçlarıma arkadaş olduğunda yağmuru özlerim
Ellerim kar soğu yediğinde, modern sokakların lambaları ısıtır gözyaşlarımı
Kaburgalarıma konuk olan kambur villalar
Sayısı belli olmayan alkış sesleri tüm damarlarımda inler
Hele boğaz kadar yorgun omurgamın ağrıları
Gemi pervanelerine sarılmış gibi sızlatır umutlarımı

En zor olan bayır yukarı çıkan hayalleri toplamaktır
Gece gündüz savrulmuş medeniyet yüklenmek
Omuzlarıma yüklediğim görgüsüzlüğü taşımak
Savrulmuş hayalleri toplarken bayır yukarı
Ne güç gelir rutubetli odamın kokusunu kaybetmek
Zengin sokaklarının parfüm kokan çöplerinde.
Yüreğimi çuval çuval taşırken,
Eğilip aldığım kağıt kadar kirlidir üstüm başım, yüzüm gözüm
Ya ruhum, ellerim kadar nasırlımıdır acaba?
….
Çuval çuval paraya koşmak
Çuval çuval parayı dökmek sokaklara
Ardından beni tanımamak
İstanbul kadar kalabalık hayatımda
İstanbul kadar fakir olmak…

Ve… şimdi en ucuz sabunla yıkadığım ellerimi
İstanbul’un güneşinde kurutuyorum
Anne…

Şiiriniz güzeldi kutluyorum şairemizi Yunus diyarından selamlar.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.