zyuruk
47 şiiri kayıtlı

--YAŞAMAYI BECEREMİYORUM--

zyuruk
  0,0 / 0 kişi ·0 beğenme · 15 yorum · 2612 okunma

--YAŞAMAYI BECEREMİYORUM--



Sana bahane olarak ne söyleyeyim ki be dostum
Biliyorum benden çok zamandır haber bekliyorsun,
Her zaman yanında olmamı isterdin ki şuanda uzaktayım
bundan dolayı ara sıra olsa bile, arayıp konuşmamı istiyorsun.
Öyle de be dostum, olmuyor işte
Seni görmek, sesini duymak, ismini anmak bile
Mutlu ediyorsa da beni. Ama gel gör ki, yaşam bu
Her zaman kendim gibi yaşamayı beceremiyorum işte;

Su gibi nehir gibi akamıyorum mesela,
her yatağın şekline uyup
Yoluma devam edemiyorum işte…
Görmemezlikten gelemiyorum mesela
Ondan sonra köprüden geçinceye kadar da olsa
Ayı iken ayıya, dayı diyemiyorum
Ne yapayım her zaman yaşamayı beceremiyorum işte…

Bende sevmeyi biliyorum, aşkın ne olduğunu da,
Kiminle dost olunur, hangi dost için ölünür biliyorum,
Gel gör ki sevdiğime sevdiğimi söyleyemedim hiçbir zaman
Kaybedince onu, bir ukde olarak kaldı içimde unutamadım.
Âşık oldum bir zaman… aşk-ı-ilan etmedim aşkıma…
Ölmem gerekirken yolunda onu da kaybettim… sürünüyorum şimdi.
Ne diyeyim her zaman yaşamayı beceremiyorum işte…

Yaşayamıyorum her zaman, nedendir bilmiyorum,
kopuyor film bir yerlerinden yaşayamıyorum işte…
Yaşamak istediğim gibi yaşayamıyorum, bırakmıyorlar beni
Kim dersen bilmiyorum, bildiğim bir şey varsa yaşayamıyorum
Dilediğim gibi kahkaha atamıyorum, gülemiyorum,
Sonra ağlayamıyorum mesela, sanki beni tutan birileri var
Evet göremiyorum belki, ama dilediğim gibi yaşayamıyorum..
Ne bileyim işte her zaman yaşamayı beceremiyorum…

Dileğimce yaşayamayınca, taklid ediyorum birilerini
Olmuyor, maske takıyorum, birilerine benziyorum işte…
Benzemesem sanki benzetecekler beni birilerine… bende benziyorum…
Sonra yaşamım değişiyor. Yaşam, evet benim yaşamım.
Ama benim yaşamıma benzemiyor. Sanki bir başkası girmiş içime.
Yada bir sahnede başkasının yaşamını oynuyorum, onu yaşıyorum ustaca.
Nasıl oluyor bilemiyorum ama her zaman yaşamayı beceremiyorum işte…

Yüzüme bakan ne güzel gülüyorsun ne kadar mutlusun diyor.
Oysaki ben ağlıyorum, yüreğim kan ağlıyor benim.
Ne kadar güzel konuşuyorsun, ne kadar etkileyici söylüyorsun diyor
Oysaki ben O’ndan ayrıldım ayrılalı, kökten kestim dilimi
Lal oldum tek bir kelime demedim kimseye.
İyi ki kavuştuk, ne büyük bir mutluluk kavuşmanız,
Sonra ne güzel bir beraberlik diyorlar
İnan ki dostum yalnız yaşıyorum çoktandır.
Ayrıldıkça ayrılıyor, uzaklaştıkça uzaklaşıyorum onlardan
Gülüyorum hayır ağlıyorum, artık bende bilmiyorum,
Ne diyeyim işte her zaman yaşamayı beceremiyorum.

İsyan ettiğim anlar oluyor, bağırıyorum…
sesim kısılıncaya kadar bağırıyorum
Yaşamak istediğim anlar oluyor, isyanımla yaşıyorum.
Yırtıyorum yüzümdeki maskeyi,
yırtılan maske değil sanki yüzümü yırtıyorum..
Sonra koşmak istiyorum bazen, koşuyorum,
Ayağımda derman kalmayıncaya kadar,
Yorgunluktan düşünceye kadar,
çamurlu bir sokağa yığılıncaya kadar koşuyorum… koşuyorum.
Sonra şehrin, bu pis şehrin bilmediğim çamurlu bir sokağında
Çamurlara bulaşmış, bulaşmamış çamurlara yığılmış
Hatta çamurlara gömülmüş bir halde buluyorum kendimi…
Şimdi gülmek istiyorum, gülüyorum… kahkahayla gülüyorum.
Ve mutluyum şimdi, mutluluktan uçuyorum işte…
Mutluluğum o kadar büyüyor ki, şehrin hepsini kucaklıyor…
Şehrin somurtkan insanları çevreliyor beni, ve hepsi bir anda
Kahkahalar atıyor… bir an olsun eğleniyorlar
hepsi bir ağızdan şu deliye bak diyorlar… şu deliye

Ve şehrin bütün sirenleri çalmaya başlamıştır.
Şehir için tehlike çanları çalmaktadır.
Şehrin önemli bir yasası çiğnenmiştir.
Maskesiz evet maskesiz gezme yasağı.
Sahtede olsa kahkahayla gülen insanların yüzlerini
Ambulansların o çığırtkan sesi kendine getirmiştir.
Şehrin insanları artık endişe ve korkuyla izlemekteler beni.
Memurların karga tulumba beni ambulansa atmalarını.
Ve görülen gerçek yüzümü ellerindeki maskelerle,
Bir ayıbı örtercesine örtmelerini…
Gerçek yüzümden yansıyan ışığın başkalarını etkilememesi için,
Vermiş oldukları öz verili çalışmalarını…
Ama bu çok kısa mutluluk eylemi onlara yetmemiş,
Uyanmamışlardır. Görülen kısacık bir rüyadır bu.
Ve bu rüya bitmiştir şimdi.

İnsanların yüzleri tekrar soğuk ve somurtkan halini almıştır.
Onları bir an eğlendiren, beni ise mutluluktan uçuran…
Olay bitmiştir…rüya bitmiştir…
şehir tekrar rahatlamıştır.
Kalabalık amaçsız amaçları için dağılmış,
Ambulans tehlikeli bir işi daha bitirmenin mutluluğu içinde
Hastanenin yolunu tutmuştur.

Yasalarına bir an isyan ettiğim tımarhaneden,
karantina altına alınmak ve şehrin insanlarını korumak için
Bir başka tımarhaneye, tımar edilmek üzere götürülüyorum…
Sevgili dostum
Delice… deli… yaşamak ise delirmek, olsun yaşamak ne güzel şey
Kendin gibi yaşamak. Delicesine kendin gibi yaşamak… ne güzel şey.
Delirmek; zindanda bir el kadar olan pencereden
Mavi gök yüzüne bakmak
Bir an olsun gerçeğinle yani kendinle yüzleşmek
Hayatı kesintisiz gerçek hedefine doğru, kendince yaşamak,
Ne güzel şey…

Ne yazık, her zaman yaşamayı,
kendim gibi yaşamayı beceremiyorum işte.
Be dostum…

Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
--YAŞAMAYI BECEREMİYORUM-- şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

--YAŞAMAYI BECEREMİYORUM-- şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
1 Kasım 2007 Perşembe 16:43:01
sanki kendimi buldum..umarın hep istediğin gibi,sevdıklerınle,sevginle yaşarsın bu hayatı..
ve herkez yaşamayı beceremez bazen..
önemli olan çabalamak inadına,savaşmak yaşamla..
yüreğinden akan nehirle yıkanmış bu dizeler hep daimi olsun..


yüreğine sağlık..
4 Eylül 2007 Salı 14:53:26
Kaleminize sağlık..
Çok güzel dökülmeş duygular dizelere
Saygılarımla...
3 Eylül 2007 Pazartesi 10:09:21
Yasalarına bir an isyan ettiğim tımarhaneden,
karantina altına alınmak ve şehrin insanlarını korumak için
Bir başka tımarhaneye, tımar edilmek üzere götürülüyorum…
Sevgili dostum
Delice… deli… yaşamak ise delirmek, olsun yaşamak ne güzel şey
Kendin gibi yaşamak. Delicesine kendin gibi yaşamak… ne güzel şey.

evet dostum çok güzel olur çok..ama gel görki şerefsiz ve iki yüzlü insanlar yüzünde delirmek içten bile değil..
şiirin uzun ama akıcı şiirden de öte..gerçeğin yansıması adeta..yüreğine sağlık..kutlarım..sevgimle...
31 Ağustos 2007 Cuma 14:19:40
.
..

iç hesaplaşmaların söz olarak dökülmüş sanki..

ama yine de var olan sadece sensin..unutmamak gerekiyor..

..


gönlünce kal
20 Ağustos 2007 Pazartesi 08:55:35
''Su gibi nehir gibi akamıyorum mesela,
her yatağın şekline uyup
Yoluma devam edemiyorum işte…
Görmemezlikten gelemiyorum mesela
Ondan sonra köprüden geçinceye kadar da olsa
Ayı iken ayıya, dayı diyemiyorum
Ne yapayım her zaman yaşamayı beceremiyorum işte…''


köprüden geçmesek de olur onurlu ve yürekli yaşamak varken...
kutlarım dostum...
yüreğine sağlık...
sevgilerimle..
18 Ağustos 2007 Cumartesi 18:29:03
n ettiğim anlar oluyor, bağırıyorum…
sesim kısılıncaya kadar bağırıyorum
Yaşamak istediğim anlar oluyor, isyanımla yaşıyorum.
Yırtıyorum yüzümdeki maskeyi,
yırtılan maske değil sanki yüzümü yırtıyorum..
Sonra koşmak istiyorum bazen, koşuyorum,
Ayağımda derman kalmayıncaya kadar,
Yorgunluktan düşünceye kadar,
çamurlu bir sokağa yığılıncaya kadar koşuyorum… koşuyorum.
Sonra şehrin, bu pis şehrin bilmediğim çamurlu bir sokağında
Çamurlara bulaşmış, bulaşmamış çamurlara yığılmış
Hatta çamurlara gömülmüş bir halde buluyorum kendimi…
Şimdi gülmek istiyorum, gülüyorum… kahkahayla gülüyorum.
Ve mutluyum şimdi, mutluluktan uçuyorum işte…
Mutluluğum o kadar büyüyor ki, şehrin hepsini kucaklıyor…
Şehrin somurtkan insanları çevreliyor beni, ve hepsi bir anda
Kahkahalar atıyor… bir an olsun eğleniyorlar
hepsi bir ağızdan şu deliye bak diyorlar… şu deliye

her insanın içinde delilik yok mu dostum?..
yapacağım şeyleri yapamamak gibi...yüreğine sağlık
17 Ağustos 2007 Cuma 17:47:58
yüreğine sağlık
17 Ağustos 2007 Cuma 17:20:13
Çok güzel anlatmış kalem içinizdeki sizi, hangimiz kendimiziz hangimiz maske. Baştan ne gördüysek atalarımızdan uymaya çalışırız işte o zaman o bizdeğiliz kendimiz olduğumuzda çevre anlamaz böyle karmaşık denge ne gezer. ben bana en az acıyı verecek seçeneği kullanıyorum bazen işe yarıyor bazen fiyasko.:))
Yüreğinize sağlık düşündürdü benide...Saygılarımla...
17 Ağustos 2007 Cuma 16:22:30
Yasalarına bir an isyan ettiğim tımarhaneden,
karantina altına alınmak ve şehrin insanlarını korumak için
Bir başka tımarhaneye, tımar edilmek üzere götürülüyorum…
Sevgili dostum
Delice… deli… yaşamak ise delirmek, olsun yaşamak ne güzel şey
Kendin gibi yaşamak. Delicesine kendin gibi yaşamak… ne güzel şey.
Delirmek; zindanda bir el kadar olan pencereden
Mavi gök yüzüne bakmak
Bir an olsun gerçeğinle yani kendinle yüzleşmek
Hayatı kesintisiz gerçek hedefine doğru, kendince yaşamak,
Ne güzel şey…

TEBRİKLER..USTACA VE DERİN..
YÜREĞİNE SAĞLIK..
17 Ağustos 2007 Cuma 15:57:55
Dünya bazılarımız için uygun bir yer değil::)))Tebrikler...
17 Ağustos 2007 Cuma 14:16:52
Delice… deli… yaşamak ise delirmek, olsun yaşamak ne güzel şey
Kendin gibi yaşamak. Delicesine kendin gibi yaşamak… ne güzel şey.

İlkeli bir yaşam anlayışına,
mükemmel dizelere saygıyla eğiliyorum
kaleminiz susmasın
17 Ağustos 2007 Cuma 11:19:58




gücüyle hırçın bir kalemden
şiir okuduk,
17 Ağustos 2007 Cuma 11:18:03
"Sonra koşmak istiyorum bazen, koşuyorum,
Ayağımda derman kalmayıncaya kadar,
Yorgunluktan düşünceye kadar,
çamurlu bir sokağa yığılıncaya kadar koşuyorum… koşuyorum."

uzundu dostum şiir...
öykümsü satırlar şiirsellikten de öteydi...

şiir ilk başlarda bir tempo tuttururken sonra sanki başka bir tempo havasına geçiyor gibi geldi bana...

şiirin uzun olması duyguları bi dereceden sonra azaltıyor.

daha kısa şiirler konusunda ısrarcıyım dostum. sevgiyle...
17 Ağustos 2007 Cuma 11:01:03
Haklısınız. Çoğu zaman engeller ve maskeli suratlar çıkıyor karşımıza. Öyle çoklar ki....

Tebrik ederim.
17 Ağustos 2007 Cuma 10:27:54
Kim başarmış ki kendi gibi yaşayabilmeyi. Uzundu yorulurum sandım, ama okudum yine bi solukta. Güzeldi yine. Sevgiyle...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.