Ebru Alikoğlu
87 şiiri kayıtlı

Tufan

Ebru Alikoğlu Kimlik Onaylı
1 beğenme · 15 yorum · 1633 okunma
-Kalimera-
Tufan

Tufan


Şiirin hikayesini görmek için tıklayın


s/üzülme demeye an’ım kalmadı
amansızlığın hançer sözlerine…


duygularının kayışı çözülmüş,
dudakların titriyordu.
ki, açıldığında ağzın
bir parça çaput olsaydı da
sarabilseydim,
belki çıkmayacaktı O hiç beklemediklerim…
ve
ardından ben
çareler arayıp
emeğim çabaladıkça
b/attım dedirtmeyecektim yorulan dilime…


başlamış olan depreme yoktu hazırlığım


birer birer saplandı koynuma
o rengi bozuk harfler topluluğu.
öbek öbek lekeleri işlendi ak tenime.
silinmeli dedim,
yıkadım lül-ü misal yaşlarımla,
güneşe astım,
ne kurudu ne aklandı.
perdeleri çekildi gözbebeklerimin,
aldırışı yılmadı.
yanık sesli ezanlarla okundu da kulaklarıma
düşüremedim yakamdan
senden gelen s/onları…

peri masallarının zehirli yılanı
girmiş bulunmuştu öyküme,
s/oydukça s/oydu düşlerimi.
kar altından zar zor fışkıran kardelendim
içli avazlarım haykırdı;
pişmanım
pişmanım!…

esen deli rüzgârlarım sağa sola kıvranırken
ölüm gelip oturdu saç diplerime,
az daha kıpırdasam inecekti deri altına…
hayır!
hayır!
çaktım mıh gibi toprak altına ayaklarımı,
direndim…

inan!
çocuk gözlerimi hâlâ satmadım
şeytanın bir kuruşluk zevkine.
sadece;
kestim süpürgen ettiğim saçlarımı
olur da bir gün gelip alırsan ellerine
süpür yüreğimde d/ağlananları…






Ebru


(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Tufan şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Tufan şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
4 Kasım 2009 Çarşamba 22:21:16
...........Çokgüzel tebrikler.
3 Kasım 2009 Salı 23:06:53
Çok yalın bir şiirdi. "/" işaretli dizleri keşke alt alta yazsaydın, daha estetik gözükürdü. Emeğine sağlık. İyi geceler.
3 Kasım 2009 Salı 22:54:18
"birer birer saplandı koynuma
o rengi bozuk harfler topluluğu.
öbek öbek lekeleri işlendi ak tenime.
silinmeli dedim,
yıkadım lül-ü misal yaşlarımla,
güneşe astım,
ne kurudu ne aklandı.
perdeleri çekildi gözbebeklerimin,
aldırışı yılmadı.
yanık sesli ezanlarla okundu da kulaklarıma
düşüremedim yakamdan
senden gelen s/onları…


peri masallarının zehirli yılanı
girmiş bulunmuştu öyküme,
s/oydukça s/oydu düşlerimi.
kar altından zar zor fışkıran kardelendim
içli avazlarım haykırdı;
pişmanım
pişmanım!…"


Ne güzel dökülmüş dizeler hece hece rengi bozuk olsada güzel dizilmişler Tebrikler
3 Kasım 2009 Salı 11:47:55



etkilendim, hemde çok

günüme düşen güzel şiirlerdendi

sevgimle saygımla

kalasınız sağlıcakla...............
3 Kasım 2009 Salı 10:04:43
Senden sonrası hep tufan yürek kanatan...

Tebrik ederim sevgili şair
Emeğine sağlık
Saygımla...
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 10:22:56
ve toparlanamayan ağır sözler...

Çok teşekkür ederim esteban
sevgiler...

3 Kasım 2009 Salı 08:32:19
ruha yansıyan her deprem gibi hüzünlü ve cesurca..çok güzeldi beğeniyle okudum sevgili K alemiranın sesinden dnlemek de bir o kadar güzeldi..kutlarım yürek sesinizi..saygımla*
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 10:18:54
Çok teşekkür ederim sevgili Züleyha...

2 Kasım 2009 Pazartesi 20:48:25
şayet olsaydılar, bu şiir bana saçlarımı yoldururdu tek tek dost...

neydi ki bu?

tufan mı?

kasırga mı?

tusunami mi?

afet mi?

ahh be dostum, bilirim ki her şairde vardır biraz delilik ama bu doz aşmış sanki biraz sınırlarını...

insanın ömrünü yerdi bu şiir, şayet bende çok olsaydı...

tebrik ederim dostum, aramıza hoşgeldin diyor bak diğer şairler...


Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 10:14:32
şiiri bilmemde
yorumundan sonra elim bende olanlara uzandı
bir tutam yolundular...
ömrüne dilimin sonsuz dualar uçurduğu canımın içi dostum az daha devam edersem bu cevaba yine ayarlayamam dozu...
yazamadıklarımı sen anla_______________________________________________
çok sevdiğimsin...
2 Kasım 2009 Pazartesi 20:44:30
EH BRE.........

Saçlarına dolanan eller kırılsın.... (şey gibi oldu bu slogan)

yalnız azizem şu hikâye kısmından sarstı şiirin beni

hani üflediklerimiz deli saçması da olsa bizimdir be ya....

ya toprağa çakılıp kalman! neye direniyor bu kadın derseler,
yaşamaya, yaşanılmamaya, yaşatılmamaya.....

ne çok direnmişliklerimiz var
ne onurluca
yaşamın kıyısında dururken ölüm hiç sıçramayacak o vakur duruşumuza.. sanki!

eyvallah gözüm, mükemmeldi, one number bir şiir.... öperim gül kokulu saçlarından..........

Kalimera tarafından 11/2/2009 8:48:23 PM zamanında düzenlenmiştir.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 10:06:37
''Saçlarına dolanan eller kırılsın.... (şey gibi oldu bu slogan)''

hayırr istemem:) yine olan bana olacak düşünsene birde elimle çorbasını içirmek zorunda kaldığımı:)))))



tufan sessizdi sayende sesi de oldu...HARİKASIN...
yanımdasın yanındayım...
canımsın süper women:))) (ingilizce bende ne gezer)

2 Kasım 2009 Pazartesi 20:02:17
... bu şiir yılın şiirlerinden biri, bana göre !...

... bir temanın etrafında, özünü kaybetmeden,,, bu kadar güzel oynanır yada dans edilir ; kelimelerle !...

... kıskandım, keşke ben de yazabilseydim :)

... sevgi ve saygılarımla.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 09:57:16

beğeniniz onurdur...
çok teşekkür ederim Eyüp bey...
2 Kasım 2009 Pazartesi 17:23:22
inan!
çocuk gözlerimi hâlâ satmadım
şeytanın bir kuruşluk zevkine.
sadece;
kestim süpürgen ettiğim saçlarımı
olur da bir gün gelip alırsan ellerine
süpür yüreğimde d/ağlananları…

çok gğzeldi-
şiirdi en alasından
kutlarım kalemi
saygımla
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 09:55:57
Çok teşekkür ediyorum...
2 Kasım 2009 Pazartesi 15:04:48
ya gidip geliyorum kaçtır bu şiire...
tufan beni içine aldı galiba...
içinde eriyip gittiğimi hissediyorum.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
3 Kasım 2009 Salı 09:55:18
Sakın!

(-_-)

(-_-)
2 Kasım 2009 Pazartesi 14:41:42
çaktım mıh gibi toprak altına ayaklarımı,
direndim…


inan!
çocuk gözlerimi hâlâ satmadım
şeytanın bir kuruşluk zevkine.

ÇAVLAN...!
AYNI KALEMDEN İSTİYORUM....
MUHTEŞEMSİN ARKADAŞIM,HER DAİM O ÇOCUK GÖZLERİNLE KAL.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
2 Kasım 2009 Pazartesi 14:55:11
tamamdır kardeş kardeş kullanalım:)

sende muhteşemsin arkadaşım
sevgimle...
2 Kasım 2009 Pazartesi 13:26:57
bu bir tufan...
akla derman
fikre iz'an
ruha huzur
kalbe irfan...
'ı kaybettiren tufan...

bu bir güman...
zehirli yılan
sana yalan
bana talan
acısı kalan...

ah kardelen...
sana çektiren
başın eğdiren
ne varsa alemde
çekip elinden
alasım var aniden...

o süpürge ettiğin her bir saç teline kıyamadığım kardelen...

karı delen o geniş yüreğin...

kalbimin zümrüt tepesindedir ...

BİLESİN....

BİR TANESİN...

Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
2 Kasım 2009 Pazartesi 14:21:32

nicedir huzur hanemin tek sahibesi olan
senin için
her daim
açılıdır ellerim...

ki
sonsuz dediğim
sevgine lâyıklar sıraya girsin
gönül kapının önünde
sözlerini yunsunlar söylemeden önce
aklığı sinsin tatmin etsin
benliğini…

isteklerin sevgiyle umut doldurduğum
bulutlarla yağsın
hiç dinmesin...
o vakit alınmış olsa bile nefesim
dünyadan
gül rayihaları dolar toprak altına
koklarım...


Yüreğimle ömrüne sessiz sedasız dualar biriktirdiğim...
SÖZ BULAMADIĞIMSIN...


2 Kasım 2009 Pazartesi 12:11:36





Yorum yazacağım için o kadar mutluyum ki şimdi ifadesinde güçlük çekeceğimi bilsem de yüreğimin, yine de yanımdadır ümidim...


Şiir/ miy / di (?)


Hem şiir miydi dedim hem şiirdi dedim ama soruya yanıt değil son ifade. Ayrı iki mekanda can olan harflerdi bunlar. Şimdi yorum yazmak güç diyeceğim halbuki bu kalemime haksızlık sayılacak. Söz : "- bittim ! " dediğinde bile hiç duymayacak kadar sağırdır lâl memleketim de işte burada sanırım ona da hak vereceğim...


Şiir derken akla ilk ne gelir ? Benim aklıma yüzmeyi bilmediğim halde daldığım mavi derya gelir. Mavi bana yalanın rengi olduğunu hep söylese de orada ona da inanmam. O sözcüğü tabiat fısıldar genelde . Bana, insanların kendisine nasıl ihanet ettiklerini anlatır..Tabi onun saklı tarafı yeşildir, hayırdır evvela insanın türediği anadır...Da,

işte sorun burada ben mavi dediğim deryayı yeşil gibi gördüm. Bunu da nereden çıkardım şöyle kelimeleri ihbar edeyim kaleme,


"yanık sesli ezanlarla okundu da kulaklarıma"

ezan kelimesi ruhumu şöyle çarmıha gerdi. İyi de ne var orada herkes o kelimeyi kullanabilir hatta Havin bile ezan der ama hiçbir ezan kelimesi bana,


" şu ezanlar ki şehadetleri dinimin temeli"

gibi görünmeyecektir. Buradaki dize bütününden düştü aklıma Mehmet Akif'in milletime armağan ettiği ve okudukça yaşlara boğulduğum marşımız. Ama her ezanda , her ezan kelimesinde bunu hatırlayabiliriz değil mi ?

evetli yanıtlara,


" - şiddetle karşıyım ve bağır bağır hayır harfleriyle inletirim gafil beyinleri.. ! ! ! "

Demiş ki Çavlan,


"yanık sesli ezanlar"


işte bağrımda ateş yankısı uyandıran bu ifadelerin bütünlüğü idi. Ve sırf bu dize için bu şiir bu günün şiiri ve de mümkünse yarının sonra sonrasının da şiiri...


Tüm bunlara istinaden olacak yorum devamı tamamıyla sebep-sonuç ilişkisi şekli diyebiliriz...


Konuya bakınca ah değil hatta hikayeden gireyim,


"akıl baş evinden taşınınca
kırılır sözler
deneme yapıştırmayı
yama tutmaz…"

işte burada hikaye gibi görünen lakin bir duygunun rotası olan harfler var. Nasıl rota evet rota dedim ama derim ki bu itiraftır suçlu yüreğin kendine ettiği . Hatta o da değil baş taşınınca yokluğa sürünmek var ya hani işte o akıl sonrasında yine yerine gelir ve o zaman işte kendinin değerini gösterir ve de bu harflerle ,


" gör yüreğim !

diretme hiç olacağım diye,

eza etme kendine "

yüreğe yakarışı olur.


Dedik hikayeden girelim peki şiirde hikayelik nerede ?

İşte o akıl seyahatte iken bu şiir can bulur. Ama değil bu da değil şiirin bir bölümü ölü iken bir bölümü de dirilince ruh bulan pişmanlık eseri...


Ki bu dediklerimi de kendimle çürüteceğim,


" uzaktan oturup dinlemek mi diyeyim acaba ne der kalem ses ola"...


Ve dediğim rota, bahis, mevzu, konu işte her neyse bunun yolu kendini tamamlamış mı bir de ona bakalım...


Hüzün var diyemeyeceğim ki hüzün benim dilimde şifa gibidir. Buradaki ağır sancılı gözyaşı seferindeki tutukluktur. Ve aynı şekilde bunun hemen izinde beliren inziva betimi ve evet bunun da adı hüzün ama hüzün örtülü acı demeli. Tamamıyla adı budur mahremin (şiirin)...

Konu her yerde olur değil mi peki temaya kendini kabul ettirişinin sağlanması da mümkün müdür ? Katti suretle ;

" - hayır"

İşte burada ahenk mi denir, ritm mi denir , düzen mi denir, melodi mi denir artık adı her neyse siz söyleyin de bu şiir ;


" eksiksizdi"..


Bir kere kelime tekrarlılıkları ile boğulmuyoruz her ne kadar uzun bir yol olsa da kalem boğmuyor. Heyecan ile sonuna ne zaman geliyoruz telaşı oluyor ki bu bir bakıma endişe. Çünkü yürek,


" bu bitmesin diyor"...


Ki öyle dedim fakat her başın bir sonu vardır ya bitti şiir ama yorumlarken şu anda sayfa çok işgal edilecek tarafımdan ve de bu olmamalı desem de yorumu hiç bitiresim gelmiyor ama,


derim ki,


kalem söylemek isteyip de susturduğum tüm harfleri duysun lütfen. Gayrı söz tükene ama,


" bu yüreğin sahip olduğu kalemin ne azmi ne de umudu hiç tükenmesin"..


Samimiyetimle söylemeliyim ki,

şiirin ta doğduğu evdeydim...


Su dökün arkamdan ki dökmeseniz de hep geleceğim...


Sevgimle...



Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
2 Kasım 2009 Pazartesi 14:01:45
oturup bir iki kelam daha katayım diyorum
amma velâkin korkuyorum...
sağ sol ayırt etmeyen o rüzgârlar savurdukça savurmuş ya sözlerimi
sırtın bu donmuşluğuna şimdi hangi hırkayı geçirsem
iş işten geçmiş...
buz dağının eteğinde beden üzerine
saçak saçak asılı olanlar
ya düşerse...



Sevgili Havin,
tüm samimiyetimle diyorum ki
tufan mağduru bu evde olman mutlu etti beni...
ve hep gel üşeyelim kardeş kardeş:)

sevgimle çok teşekkür ediyorum.



2 Kasım 2009 Pazartesi 12:08:02
kimi zaman kendi kulaklarımızın bile duymaya sağır kaldığı söylediğimiz dikenli sözler; biz farkına varmadan yeri geldiğinde her oturuşumuzda kendi canımızı yakacaktır...ama nafile çıkmıştır bir kere ağızdan ve kusmuştur nefretini olanca şiddetiyle...dönüşü yoktur artık geçmiş zamanın ve gecikmiş olunur hep saatler pişmanlığı dizlere vurmadan önceyi gösterirken...

tufanı kopmuştu şiirin ve kelimelerin feryadı duyuluyordu olanca sesiyle...anlamlarıyla ve verdiği mesajlarıyla oldukça güzel bir şiirdi...

yazan yüreği ve emeği kutluyorum...sevgiyle...

Yaralım tarafından 11/2/2009 1:15:06 PM zamanında düzenlenmiştir.
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEbru Alikoğlu , şiirin sahibi
2 Kasım 2009 Pazartesi 13:39:56
tufanın savruk sözlerine
yorumunu esirgemeyen size
saygı ve sevgiyle teşekkür ediyorum...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.