içimde yollar birikti Çenet Bey
...
asfaltı hiç kurumayan, kanı hiç pıhtılaşmayan
tempolu beklemeler, tren rayı gibi soğuk ve kertikli
geceden sabaha çıkartmayan nikotinler
akciğerimde bir kömür ocağı kurdular
madenciler indi, ama kimse çıkmadı

ben büyümedim, büyüttüler
bir fidanı sopayla doğrultur gibi, kırarak
uyumadım, uyandırdılar
rüyamın ortasından çekip aldılar beni, çıplak ayak
ağzımda uyku birikti
kireç,pas ve süt

kelimelerim küçük dilime çarpa çarpa yok oldu
her hece bir kömür parçasıydı,
boğazımda karardı
neydi neydi hatırlayamadığım o cümleler
kim çaldı onları, hangi ocak yuttu
sesim orada kaldı, bir madenci feneri gibi sönük
konuştukça kül döktüm ağzımdan,
sustukça korlaştım
konuşma engelliler için yer ayırttım
bomboş kaldı sandalyeler
cümlelerim sakat doğdu,marazlı ama yaldızlı


Allahını seversen depara geç Çenet Bey
kalan ne varsa dumana karışsın
de par départ s’il vous plaît,
bavul tekerleri yuvarlandi gözüme

ya hu din siz misiniz
yoksa dinsiz misiniz
Çenet bey, beni üzenleri de araştır
kollarım topal aksak
dizlerim çolak ahuzar
hasidik hasidik
Allahım, beni seccadene sar

dış organlarımda mor çiçekler yetildi
Çenet bey mazlumiyetimi de araştır
göz çukurlarımda tuzlar birikti
o ocağın külüydü belki, sürme sandığım
ağlamak bir yolculuktu, cesedim varmadı
yarı yolda madende kaldım, lambam söndü
içimde yollar birikti,
birikti diyorum size bir ilkti
hepsi ocağa çıktı
ben bir kavşaktım aslında, trafiği hep başkası yönetti
üzerimden geçtiler, hiç durmadılar
kor hâlâ orada,
kor hâlâ
kor
oysa her maden keşfedilmeyi bekler
ben kendimi kendim kazdım,
ben bir damardım
en derinde,en mor
kimse inmedi bu kadar aşağılara.

hayatımı filme çekin Çenet Bey
başrolde ya Serenay ya da ben.