Göğsümde tutuşan bu kor yangını,
Merhemle sarılmaz yara kıl da git.
Gözümün dinmeyen kanlı yaşını,
Bir kurumaz akan pınar kıl da git.

Tatlı sözlerine kandım bir zaman,
Zehirli kadehmiş sunduğun haktan.
Senden ayrı yaşam kalmadı cana,
Gel benim halimi gör de öyle git.

Gönül sarayımı eyledin talan,
Koca bir dağ idim, bıraktın viran.
Eserin önünde durup da bir an,
Yıktığın o dağı gör de öyle git.

Sakal uzayıp gitti, üst baş perişan,
Pencerem kapalı, odam kapkara.
Bir zaman gülerdim, kalmadı nişan,
Gülüşü yüzümden çal da öyle git.

Tertemiz sevdama düşürdün leke,
Bitmeyen dertleri yükledin yüke.
Karanlık odaya hapsedip tek e,
Bağrıma hançeri vur da öyle git.

Kırdın tutunduğum bütün dalımı,
Hiç mi düşünmedin ahval halimi?
Gözyaşım ıslatır soğuk kilimi,
Garip toprağımı kar da öyle git.

Boşuna tüketmiş sözü bu dilim,
Gönlümün bağında kırıldı gülüm.
Müezzin çağırsın, yaklaştı ölüm,
Helallik hakkımı ver de öyle git.



Kadir TURGUT