0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
28
Okunma
Akşam, usulca iner pencereme,
çayın buğusunda yüzün belirir.
Bir ince sessizlik geçer odadan,
bir bardak çay soğur masamda.
Gözlerim usulca dalar anılara.
Uzaklardan esen bir rüzgâr gibi
içimde eski bir kapı aralanır.
Gecenin koynunda sesin kalır.
Ne adını silebildim buğudan,
ne sesini susturabildim geceden.
Her akşam aynı yerden kırılır içim,
senin açık unuttuğun o kapıdan.
— Yiğit Metin Sevindik
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
