Bir çocuk koşuyor mahallenin yokuşunda,
ayağında eski bir çift ayakkabı,
dizlerinde toprağın kahverengi hatırası,
elinde incecik bir ip,
ipin ucunda gökyüzüne yazılmış
rengârenk bir dilek var.

Uçurtma yükseliyor.

Damların, bacaların,
elektrik tellerine asılmış kederlerin üstüne…
Bir yanı mavi,
bir yanı kırmızı,
tam ortasında kocaman bir güneş;
çocuğun annesi çizmiş belli,
çünkü güneşi yalnız anneler
bu kadar sıcak çizebilir.

Rüzgâr sert esiyor bugün,
hayat gibi biraz…
İpi çekiyor,
ellerini acıtıyor çocuğun.
Ama bırakmıyor.

Çünkü bazı şeyler vardır,
avuçlarını kanatsa da bırakılmaz:
Bir memleket sevdası,
bir ekmek kavgası,
bir güzel yarın inancı
ve gökyüzüne emanet edilmiş
bir çocuk uçurtması…

Aşağıda insanlar geçiyor,
başları önlerinde.
Kiminin cebinde ödenmemiş faturalar,
kiminin yüreğinde dönmeyen bir oğul,
kiminin evinde sessiz bir sofra…
Kimse göğe bakmıyor.

Çocuk bağırıyor:

“Bakın!
Benim uçurtmam bulutları geçti!”

Bir ihtiyar duruyor önce,
sonra bir işçi bırakıyor sırtındaki yükü,
bir kadın penceresini açıyor,
bir genç başını kaldırıyor karanlıktan.
Ve o anda
küçücük bir uçurtma
koca bir mahalleye
gökyüzünü hatırlatıyor.

Ey rüzgâr,
ne kadar sert esersen es!
Sen yalnız duvarları yıkarsın,
umutların yönünü değiştiremezsin.
Biz ipin öteki ucundayız;
ellerimiz nasırlı,
yüreğimiz inatçı,
gözlerimiz yukarıda.

Bir gün bütün çocuklar
aynı meydanda uçurtma uçuracak.
Ne açlık kesecek iplerini,
ne savaş yakacak renklerini,
ne de bir zalimin gölgesi
örtmeye yetecek göğü.

O gün
fabrikaların düdüğü başka ötecek,
deniz başka vuracak kıyıya,
ekmek bölüşüldükçe çoğalacak,
insan insana korkuyla değil,
gülümseyerek bakacak.

Ve uçurtmalar…

Sınırların üzerinden geçecek,
demir kapılara aldırmadan,
dikenli telleri küçümseyerek.
Bir çocuğun elinden
başka bir çocuğun kalbine uzanan
rengârenk köprüler olacak.

Şimdi koş çocuk,
koşabildiğin kadar koş!
Bırak yırtılsın dizlerin,
bırak avuçların acısın.
Yeter ki salma ipi,
yeter ki indirme gözlerini.

Çünkü gökyüzü
yalnız kuşların değildir.

Gökyüzü,
başını kaldırmaya cesaret eden
bütün insanlarındır.