​Yine bir sabah vakti Üsküdar’da,
Sıcak bir simit kokusu çalınır burnuma tabladan.
Şarkı söyler içimde bir yerlerde, çoşku
Ben susarım, Kızkulesi bakar uzaktan…

​Biraz hüzün, biraz isyan vurur karaya,
Martı sesleri dolar Sahil Yolu’na.
Çığlık çığlığa dönerler gökyüzünde,
Bir lokma ekmek mi, bir tutam özgürlük mü ararlar yoksa?

​Sokak lambaları bir bir sönerken üstümüzde,
Boğaz’ın serin rüzgârı çarpar yüzüme.
Cebimde ellerim, aklımda yarıda kalmış sevdalar,
Bir cıgara yakarım, dumanı karışır martıların çığlığına.

​Ah İstanbul!
Kaç sevdalıyı yuttun şu köpüklü sularında?
Kaç yalnızlığı demledin Üsküdar’ın çay ocaklarında?
Simitçi bağırır kıyıda, vapur yanaşır iskeleye,
Biz yine kalırız gidenlerin ardında…

​Sıcak simit kokusu, martı sesleri ve deniz…
İşte böyle dostum,
Hayaloğlu giyinir bu şehir her sabah;
Bir tarafı çamur, bir tarafı bembeyaz bir deniz.

Recep Hayal
Hayaloğlu