Söyle neyi dert edersin kendine,
Hangi yangın sömedi ki şu fani dünyada?
Hangi fırtına sonsuza dek sürdü,
Hangi gece teslim olmadı sabahın nuruna?
Dön de bir bak arkana be kardeşim,
"Bitti" dediğin, "yandım" dediğin kaç gün geçti arkada?

​Her şey gelir geçer dostum,
Acı da geçer, saltanat da…
Bir zamanlar dünyayı sırtında taşıyanlar,
Şimdi bir avuç toprağın altında.
Saraylar çöker, krallar tahtından olur,
Geriye ne hırs kalır, ne de o gururlu eda.

​Bir tek sen mi çekersim derdin büyüğünü?
Kaç sevdalı geçti bu yollardan yayan,
Kaç kurşun yarasını tebessümle sardı insan!
Gözünün yaşı kurumaz sanırsın bugün,
Yarın bir bakmışsın, o yaşlar derya olmuş da
Sen yelken açmışsın bambaşka diyarlara…

​Hayaloğlu bir cıgara yak öyleyse,
Çek dumanını gecenin koyu siyahına.
Üzülme gidenin ardından, yanma bitene;
Bu ömür dediğin bir nefestir neticede.
Rüzgâr eser, yaprak düşer, zaman akar…
Ve en nihayetinde dostum;
Her şey gelir, her şey geçer,
Bizden geriye sadece bırakabilirsek hoş bir seda kalır…

Recep Hayal
Hayaloğlu