0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
22
Okunma
Bir lokma ekmeği bölüşmek vardı,
Bölündükçe çoğalan aşımız vardı.
Yalnızlık insana en dar duvardı,
Aynı dertle yanan başımız vardı.
Açardık soframı gelene açık,
Aşımız gariple, yetimle eşti.
Gönülden gönüle kurardık köprü,
Gülüşümüz bile ortak bir düştü.
Şimdi kilit vurulmuş o kapılara,
Herkes kendi dünyasında tek kalmış.
Çıkar dünyasında sahte adlara,
İnsanlık vefayı rafa kaldırmış.
Hayaloğlu der ki paylaşmak candır,
Malı mülkü vede sevgiyi bölüş.
Bu fani dünyadan kalan bir andır,
Yüzlerde iz bırakan sıcak bir gülüş.
Recep Hayal (Hayaloğlu)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
