Sahra çöllerinde susuz kaldım,
Tükendi mecalim, kalmadı özüm.
Yollarını bekledim gözümde yaşla,
Türküler söyledim gönlümde yasla.

Sevdana her gün vurulup kaldım,
Beni üzersin diye kavrulup yandım.
O kara gözlerine nasıl da kandım,
Ağlaya ağlaya sinemi dağladım.

Saçlarıma karlar yağdı,
Sönmedi içimdeki yangın.
Yıllar geçti, ömrüm soldu,
Merhem olmadı gönül yaram.

Bir çift sözün ok oldu, saplandı cana,
Dinmez fırtına eser gider.
Yollar kapanır, gidilmez olur,
Vuslat türkülerde kaldı meğer.

Dilimdeki cümleler "vav" olup eğildi karşında,
Yitirilmiş her şey saklandı dizelere.
Salınıp geçtin gök kubbe altında,
Kaç kurban adadım, varamadım menziline.

Rüzgâr savurur saçlarımı yüzüme,
Ne bir haber geldi ne de bir selam.
Hasretin düştü yüreğimin en derinine,
Geceler oldu bana zindan.

Yetmedi sevdiğim, yetmedi;
Canımı verdim, sana da yetmedi.
Yandım, kül oldum yollarında,
Bir damla sevgin bana düşmedi.

Gülmedim gittim feleğin elinde..
Dolunaylı gecelere sakladım derdimi.
Son nefesime kadar adını söyledim,
Sevdamı yüreğime mühürleyip gittim.

Asya Öztürk