Şair oldum amma bu sevda gülüm
Yazıya sığmadı söze sığmadı
Yel esti dört yana savruldu külüm
Ateşe sığmadı köze sığmadı

Basitti aşkımız sade doğaldı
Havadan nem kaptı gölden su aldı
Sevdikçe büyüdü öptüm çoğaldı
Kabuğa sığmadı öze sığmadı

Sesimi duymadı gurbet sağırdı
Toprak çekti beni sıla çağırdı
Kaval eşlik etti bozlak çığırdı
Dağlara sığmadı düze sığmadı

Kul işi değil bu ilahi sanat
Yaşama tutkulu ölüme inat
Bu bir başka gıda bu bir başka tat
Ekmeğe sığmadı tuza sığmadı

Kış geldi dağlara kar çiçek açtı
Baharda menekşe mor çiçek açtı
Aşk ile dört mevsim nar çiçek açtı
Bahara sığmadı güze sığmadı

Aldık başımızı çıktık denize
Bir kayık bir kürek su yeter bize
Sakladık sandığa koyduk valize
Bohçaya sığmadı beze sığmadı

Terk ettim yurdumu yurduna düştüm
Unuttum kendimi derdine düştüm
Büyük aşıkların ardına düştüm
Takibe sığmadı ize sığmadı

Kaç sene yüreğim elimde gezdim
Ne senden usandım ne aşktan bezdim
Şiirle anlattım resimle çizdim
Kulağa sığmadı göze sığmadı

Günahım sevabım namusum arım
Az ondan az bundan hep yarım yarım
Ne tümden gelimdir ne tüme varım
Mantığa sığmadı teze sığmadı

Ayrılık son karar bildirecektim
Kayıttan kürekten sildirecektim
Almıştım karşıma öldürecektim
Namluya sığmadı geze sığmadı

Gelir mi mutluluk günlük işlerle
Hoş olur gönlümüz hoş gelişlerle
Bulaştı dünyaya o gülüşlerle
Cilveye sığmadı naza sığmadı
Ziya ACAR 21.07.2026