1
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
42
Okunma
Derler ki sen,
bir gece göğün
en sessiz yerine dokunmuşsun.
Ay, omzunun hizasında
solgun bir kandil gibi sallanırken,
parmak uçlarınla
karanlığın alnına uzun çizgiler çekmişsin.
Kimse bilmez sanmışsın belki;
oysa yıldızlar küskünlüklerini saklayamaz.
Birinin ışığı ötekine geç ulaşmış o geceden sonra.
Bir takımyıldız eksilmiş.
Derler ki sen,
birbirine yüzyıllardır göz kırpan
iki yıldızın arasına kader gibi girmişsin.
Birinin yörüngesini yalnızlığa itmiş,
ötekini sonsuz bir bekleyişe mahkûm etmişsin.
Derler ki,
o geceden sonra hiçbir göktaşı
dilediği yere düşememiş.
Hepsi, senin adını unutmamak ister gibi
aynı sessizliği sürükleyerek geçmiş göğün üzerinden.
Ve ben
ne zaman başımı kaldırıp geceye baksam,
yıldızlardan çok
göğün eksilen yerini görüyorum.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
