2
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
70
Okunma
daha gözlerinde kapısı açılmamış sabahlar var
kalbinin kıyısına vurup duran ilkbahar…
daha içinden geçilecek yollar
varacağı denizi bekleyen ırmaklar var
dalından ayrılmamış kuşlarla
bölüşmelisin nağmeni
ve dinlemelisin
çocukluğunun ayak seslerini
çınlarken koridorlar…
işte orada
hep aynı
tekrarlanan nakaratlar
"hayat sevince güzel
sevince tatlı günler
bir kuşu kelebeği
bir taşı sevin yeter"
daha çekmecede açılmayı bekleyen zarflar var
söyle
insan kendine bile gönderemediği sözler varken
nasıl susar?
EbruAsya//
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz