"
görüyorsan sesimi
sesimdeki simli sancağın
okunmuş sular gibi arktan arka dökülüşünü

sesimi bağlıyorsan
inilip hiç bulunmamış kalbin ören yerine
kanın yivlendiği geçitten süzülerek
türlü desenler çiziyorsan
yaratım ve yıkımların olduğu

göğe derken
biteviye göğsüne sızdığını sezdiğin_

sesin ses olmaktan çıkıp
sözün söz
duyular ormanına salınan

kadem bastığı yerden güz çekilince
çimle bezenen yaşam
sırlanınca toprağına
için
kabuğun
özün

buğusunda yurt kurduğum sesin
sesim

" "

kozasına sığmayınca, kaynarcalarda çözülen
ilmek, ilmek
ipeksi
bir uçtan bir burca çelik şu
sen ve ben
onlar ve diğerlerinin
matemi hatem kuşakla bağlanmış alnı

arzuyla arz arasında
bab ile kapı
kabımız
esrarın seyri değil mi aşk
aşkımız

akaşik kayıtları üflenen hindibasın
çıplak ve ıssız
ruhun ruhu sarıp sarmaladığı arsızlığı içinde kurulan zaman ey!
dünya sofasında sonsuz panayır
hayat
uluorta kalınmış savaş meydanı
susuz_
barışa barış için adanmış

her ne varsa güzelce gördüğümüz...

.