Levh-i Mahfuz içine yazıldı kader,
Kalem dile geldi, bitti o yazı.
Ne bir eksik olur, ne bir gün keder,
Yaradan takdir etti kışı, o yazı,
Mümine lütfetti rıza, niyazı.

Zamanın, mekânın ötesi ora,
Kâinat gizlidir o tek sayfada.
Gerek kalmaz artık akla ve sıra,
Her zerre duruyor kutlu safta da,
Sırlar aşikârdır yüce arşta da.

Doğmadan yazılmış ömrün yolları,
Alınan nefesler, dökülen yaşlar.
Hakk’ın ilmindedir dünya kulları,
Orda nihayettir biten savaşlar,
O’na secde eyler o eğik başlar.

Gizli bir hazine, korunmuş kitap,
İlahi iradenin sarsılmaz mührü.
Ezelden ebede eylenen hitap,
Eritir içinden şüpheyi, kahrı,
Aydınlatır nuru, karanlık dehri.

Levh-i Mahfuz içre saklıdır her an,
Zamanın, mekânın sustuğu yerde.
Orda yazılıdır mülk ile devran,
Hakk’ın kalemiyle çekildi perde,
Şifalar gizlenmiş her türlü derde.

Yaratılmadan her zerre ve alem,
Kaderin çizgisi çekildi mutlak.
Mürekkep kurudu, sustu o kalem,
Yazılan ne ise yaşar bu toprak,
Her canlı bir gün solar bir yaprak.

Gözünden dökülen o gizli yaşlar,
Alınan nefesler bilindi orda.
Eğilir önünde o mağrur başlar,
Gönüller sükûnet bulur bu sırda,
Kul yalnız kalır mı darda, çamurda?

Korunmuş kitaptır, şüphe yok ona,
İlahi ilmin o büyük aynası.
Ezelden hükmedip ulu cihana,
Yazıldı ruhların asıl sevdası,
Hakk’a teslim olmaktır kulun davası...

Ufuk Güney