0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
87
Okunma
Küllerinden doğ,
kalbin paramparça olsa da.
Biri hayatının en güzel masalında
mutsuz bir son yazmış olsa da.
Acılar diz çöktürmeye çalışsa seni,
bıçak yarası sözler kesse ruhunu;
sen yine de anka ol,
küllerinden yeniden doğ.
Şarkıların melodisine bırak sevgiyi,
meltemler taşısın içindeki kıısık sesleri.
Yeni bir yolculuğa çık.
kalbini güneşle ısıt yavaşça.
İyileştir yaralarını,
zamana bırak kanayan yerlerini.
Çünkü en karanlık gecelerin ardından
sabah mutlaka doğar bir gün.
Acıların içinden geçerken
ateş gibi yaksa da seni,
unutma…
ateş bazen yeniden doğuşun kapısıdır.
Yürü hayallerine doğru,
arkana bakmadan, korkmadan.
Ve bir gün göreceksin;
küller sandığın şeyler
aslında
yeniden doğacağın
toprağın ilk ışıklarıymış.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
