0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
89
Okunma
Vuslat Beratı
Ey sevgili! Aşkın yüzünden seni seyrettim,
Beni benden aldın da, sensiz seni seyrettim.
Etten kemikten sıyrıldı beden, kaldı ruhsuz,
Dalmışım deryaya, lakin deryada kaldım susuz.
Kalp durmuş, gönülde ritim çarpar "Sen" diye,
Rüyalar aleminde ruh özgür, sayıklar "Gel" diye.
Seyr-i sülûk misali, kat kat bulutlar üzerinde,
Cehennem azabı ayrılık; ateşler üzerimde...
Kördüğüm oldu mevsimler, yaşadığım tüm günler,
Artık baharda bile açmıyor, yoksun diye güller.
Bir sancı ki içimde, doğum sancısından beter,
Ver artık beratımı, vuslat olsun; bu ayrılık yeter!
Müjde vermiştin; "Sevenler sevdiğiyle birlikte,"
Bunca acı çekilir, ödül Sen’le olunca birlikte.
5.0
100% (3)
