1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
51
Okunma
Şah Damarımdan Yakın
Ziya-i Hüseyin’im Sen’den, nurunla aydınlandım,
Ben daha doğmadan, Sen ezelde var idin.
Sensiz sönük bir mumum, her nefes karanlığım,
Cihanın Elif sırrı, Sen gizli bahar idin.
Ben bende arar iken, gafilce öz canımı,
Gördüm ki kuşatmışsın, her bir yanımı.
Şah damarımdan yakın, bir sırdaş imişsin,
Ben ise uzaklarda, hayale dalmışım.
Öyle bir makam ki bu; ne "Ben" var ne de "Sen",
Eriyen bir kar gibi, yok oldu bu beden.
Yakından öte bir yer, mesafeler hep yalan,
Sen "Ben" imişsin meğer, bende baki kalan.
Cevap Yaz