0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
KARIŞMA
Ah der gönül, sesim insana varmaz,
Duyan olsa da derde derman olmaz.
Bu ahın hesabı kimsede kalmaz,
Ah derim; af mı olur, Sen görürsün.
Kimi dünya diye düşer peşine,
Kimi dert diye gömülür derdine.
Oysa derman gizli derdin içine,
Yanarak öğrendim, Sen bilirsin.
Can emanet, nefes sayılı bir yol,
Nefis azgın, dizgin ister her solukta.
Helâl ettim; kimsede kalmasın hakkım,
Yüküm hafiflesin Hak huzurunda.
Ahvâlim ayan, kader örer ağını,
Ben sustukça hüküm kurar zaman.
Düşerken tanıdım dostun adını,
Sessizliğimde bile Sen varsın.
Karışma gönül, ölçüyü Hak koyar,
Zulüm mühür tutmaz, adalet doğar.
Kul bilmez, bildiğini O sorar,
Sabır, rahmetin eşiğidir.
Sefil Yakup der ki kendi nefsine:
“Bırak artık, havale et gerisine.”
Aşk ateştir; yanmayan kül olur,
Layık ol Yâr’dan gelen sevgisine.
